غربت دیرینه ام را با تو قسمت می کنم , تا ابد با درد و رنج خویش خلوت می کنم
رفتی و با رفتنت کاخ دلم ویرانه شد , من در این ویرانه ها احساس غربت می کنم

سر کلاس ادبيات معلم گفت : فعل رفتن رو صرف کن - رفتم ... رفتي ... رفت ... ساکت مي شوم ، ميخندم ولي خنده ام تلخ مي شود استاد داد مي زند : خوب بعد ؟ ادامه بده ! و من مي گويم : - رفت ... رفت ... رفت ... رفت و دلم شکست ... غم رو دلم نشست ... رفت و شاديم بمرد ... شور از دلم ببرد ... رفت ... رفت ... رفت ... و من مي خندم و مي گويم : خنده ي تلخ من از گريه غم انگيز تر است .............. کارم از گريه گذشته به سيه

این بار دلم
نه براے آدمے ...
نه براے ملکے ...
نه براے عشقے ...
نه براے چیزے ...

که دلم براے خودم تنگ شده است

دلم تنگ است ? دلم میسوزد از باغی که میسوزد . نه دیداری ? نه بیداری ? نه دستی از سر یاری مرا آشفته میدارد چنین آشفته بازاری . . .

بعضی از پسرا رو که میبینم دلم میخواد بهشون بگم:
خوشگل خانوم کدوم آرایشگاه میری ...؟

زمان آشنایی : مرد رویاهام

زمان نامزدی : عشقم

زمان ازدواج : هم نفسم


.

.

.

بعد از یک ماه : جان دلم

بعد از دو ماه : سایه سرم

بعد از سه ماه : شوهرم

.

.

.

بعد از یک سال : آقا بالاسر

بعد از دو سال : بخور و بخواب

بعد از سه سال : نره غول

بعد از چهار سال : لندهور

.

.

.

پنج سال بعد : مرتیکه نفهم بی شعور مفت خور نمک نشنا

لعنت به این دنیا

این روزها نوازنده ی خوبی شده ام... دلم شور می زند... چشم هایم تار....

اتل متل گلابی دلم تنگه حسابی یه روز با خرج خودت، میبرمت کبابی!

مچاله شدم بین 2 كلمه! سلام... خداحافظ.... دلم فاصله می خواهد...