به سلامتی رفیقی که زرنگه ، وجودش قشنگه ، قلبش یک رنگه ، عشق پر رنگه ، شرابش خوش رنگه ، آخرش دل ما واسش تنگه .

آمدی رفت زدل صبر و قرارم بنشین ، بنشین تا به خود آید دل زارم بنشین ، دل و دین بردی و اکنون بی جانم آمده ای ، بنشین تا به تو آن هم بسپارم بنشین .

سینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت ، آتشی بود در این خانه که کاشانه بسوخت ، تنم از واسطه دوری دلبر بگداخت ، جانم از آتش مهر رخ جانانه بسوخت .

خواهم که قلب گرمت آماج غم نگردد ، باغ دلت الهی دشت ستم نگردد ، اشک ندامت ای جان از چشم تو نبارد ، دنیای آرزویت مرداب غم نگردد .

تا دوست درکنار نباشد ، به کام دل از هیچ نعمتی نتوانی که برخوری .

ای قرار لحظه های اضطرار ، بر روان دیده ام منشین چو خار ، جاری عشقی به شریان وجود ، بی تو باید شعر دلتنگی سرود .