دوست می‌دارم من این نالیدن دلسوز را

تا به هر نوعی که باشد بگذرانم روز را

شب همه شب انتظار صبح رویی می‌رود

کان صباحت نیست این صبح جهان افروز را

وه که گر من بازبینم چهر مهرافزای او

تا قیامت شکر گویم طالع پیروز را

گر من از سنگ ملامت روی برپیچم زنم

جان سپر کردند مردان ناوک دلدوز را

کامجویان را ز ناکامی چشیدن چاره نیست

بر زمستان صبر باید طالب نوروز را

عاقلان خوشه چین از سر لیلی غافلند

این کرامت نیست جز مجنون خرمن سوز را

عاشقان دین و دنیاباز را خاصیتیست

کان نباشد زاهدان مال و جاه اندوز را

دیگری را در کمند آور که ما خود بنده‌ایم

ریسمان در پای حاجت نیست دست آموز را

سعدیا دی رفت و فردا همچنان موجود نیست

در میان این و آن فرصت شمار امروز را

انتظار خيلي قشنگه توي چشماي زمونه

واسه اون كسي كه قدر انتظارو خوب ميدونه

نميخوام عاشق بموني نميخوام از عشق بخوني

واسه اين دل پر از غم كه دلت رو ميسوزونه
حرف پروانه شدن نيس به خدا غمام زيادن

اگه من دوست ندارم جون تو تقصير اونه

آخه دنيام پره درده دل آينه پره گرده

من يه مار غصه دارم تو شدي گلاي پونه

ميدونم تو نازنيني عشقو تو چشام ميبيني

چشم من قفط يه آينست عشق تو چشم خودتونه

تو نگو واسم ميميري توي دام من اسيري

من نميتونم بسازم واسه ي تو آشيونه

دل تو مثل پرنده ميپره تا مرز بودن

ولي قلب من يه ماهي دوست داره اينجا بمونه

گل هميشه بهارم ريشه ي من توي خاكه

برو دنبال يه بلبل كه واست آواز بخونه

انتظار خيلي قشنگه ارزشش قدر يه دنياست

انتظار بكش براي اون كه قدرتو بدونه

واقعا ...
خوبه خودتون هم میگین..

بدون اونی که ازش خوشم میاد نه×