چقدر حقیرند مردمانی که نه جرأت دوست داشتن دارند ، نه ارادهی دوست نداشتن ، نه لیاقت دوست داشته شدن و نه متانت دوست داشته نشدن، با این حال مدام شعر عاشقانه میخوانند
یه روز ی خره میره خواستگاری ی اسبه... . . . . . . . . تا این پایین اومدی بقیشو بخونی آخه خر خواستگای میتونه بره!! نکنه انتظار داشتی بگم بابای اسبه جواب رد داد به خره... چون بچشون قاطر میشه؟ برو عزیزم این چرت و پرتا واست نون و آب نمیشه... خجالت بکش هم سن و سالای تو الان دارن اورانیوم درست میکنن...
باز باران با ترانه .. می خورد بر بام خانه… خانه ام کو؟ خانه ات کو؟ آن دل دیوانه ات کو؟ روزهای کودکی کو؟ … فصل خوب سادگی کو؟ یادت آید روز باران گردش یک روز دیرین؟ پس چه شد دیگر٬ کجا رفت؟ خاطرات خوب و رنگین؟ در پس آن کوی بن بست در دل تو٬ آرزو هست؟ کودک خوشحال دیروز غرق در غمهای امروز، یاد باران رفته از یاد آرزوها رفته بر باد باز باران٬ باز باران میخورد بر بام خانه بی ترانه ٬ بی بهانه شایدم گم کرده خانه ………….
چقدر حقیرند مردمانی که نه جرأت دوست داشتن دارند ، نه ارادهی دوست نداشتن ، نه لیاقت دوست داشته شدن و نه متانت دوست داشته نشدن، با این حال مدام شعر عاشقانه میخوانند
