هر چقدر عطرت را عوض کنی
باز هم تنت…
بوی کثیفِ خیانت می دهد...‬

عشق تــــــــــو
شوخی زیبایی بود که خداوند با قلب من کرد !
زیبا بـــــود ...امّا...شوخی بــــود !
... حالا . . .
تو بی تقصیری ! خدای تو هم بی تقصیر است !
من تاوان اشتباه خود را پس میدهم . . . !
تمام این تنهایی..............تاوان « جدّی گرفتن آن شوخی » است

چشیدن مرگ

گواراست

آنگاه که زندگی

تلخ است
این واقعا دیدگاه من نسبت به مرگه.خدا بخواد مثل اینکه کم کم وقت مردن من رسیده به امید مرگ که شیرین ترین لحظه تاریخ من خواهد بود.

در من ترانه های قشنگی نشسته اند
انگار از نشستن ِ بیهوده خسته اند
انگار سالهای زیادی ست بی جهت
امید خود به این دل ِ دیوانه بسته اند
ازشور و مستی ِ پدران ِ گذ شته مان
حالا به من رسیده و در من نشسته اند
من باز گیج می شوم از موج واژه ها
این بغضهای تازه که در من شکسته اند
من گیج گیج گیج ، تورا شعر می پرم
اما تمام پنــــجره ها ی تــو بستـــه اند ...

کاش چون پرتو خورشید بهار

سحر از پنجره می تابیدم

از پس پرده ی لرزان حریر

رنگ چشمان تو را میدیدم

به تمنای وجود تو شبی

غرق درخاطره ها خواهم شد

غرق درخاطره ای بی پایان

که در این ره، ره پایانی نیست

به کجا می نگری حال که من

خیره بر راه دل خویشتنم

لحظه ای ایی و درنگی بنمای

که در اندیشه چشمان تو من

هم چو یک مهره مبهوت شدم

ولی اخر به کجا می نگری

نکند باز به اندیشه خود

غرق در خاطره خویشتنی

" سیـگار بهـانه است "...
برای به آتش کشیدن ذره ذره ی التهـــــاب فرو خفتــه ی درونـــم ..........

زندگی از مرگ پرسید، چرا همه عاشق منن و تو متنفرن؟؟

مرگ پاسخ داد، چون تو یک دروغ شیریـــــنی و من یک حقیقت تـــــــلخ !!!!

آری تو راست می گویی آسمان مال من است

پنجره ، فکر ، هوا ، عشق ، زمین ، مال من است

اما سهراب تو قضاوت کن

بر دل سنگ زمین جای من است؟!!

کــــ ـاش خیلی ساده میشد گفت :
تو ابتدای خوش ماجــــرای من بودی ...
ای انتهای بـــــد ماجــــرا " خداحــافظـــ ".........