من دلم می‌خواهد خانه‌ای داشته باشم پر دوست
کنج هر دیوارش دوست هایم بنشینند آرام
گل بگو گل بشنو هرکسی می‌خواهد وارد خانه پر عشق و صفایم گردد
یک سبد بوی گل سرخ به من هدیه کند شرط وارد گشتن شست و شوی دلهاست
شرط آن داشتن یک دل بی‌رنگ و ریاست بر درش برگ گلی می‌کوبم
روی آن با قلم سبز بهار می‌نویسم
ای یار خانه‌ی ما اینجاست
تا که سهراب نپرسد دگر خانه دوست کجاست؟

این روزها احساس میکنم چقدر شبیه “سکوتم”...با کوچکترین حرفی میشکنم.....

خاطرات خیلی عجیبند

گاهی اوقات می خندیم

به روزهای که گریه می کردیم

گاهی گریه می کنیم

به یاد روزهایی که می خندیدیم......!

وقتی تو دلمُ شکــــــستی
قـــــرار نیس منم دلِ یکی دیــــــگرو بسوزونم !!!
" برعکس " اونُ اونــــــــــــــــقد خوشبخت میکنم
کـه به هر روزی که جای اون نیستی لعـنت بفرستی عزیزم ... !!

زندگی، وزن نگاهی است که در خاطره ها می ماند
شاید این حسرت بیهوده که بر دل داری
شعله گرمی امید تو را، خواهد کشت
زندگی درک همین اکنون است
زندگی شوق رسیدن به همان
فردایی است، که نخواهد آمد
تو نه در دیروزی، و نه در فردایی
ظرف امروز، پر از بودن توست
شاید این خنده که امروز، دریغش کردی
آخرین فرصت همراهی با، امید است
زندگی یاد غریبی است که در سینه خاک
به جا می ماند..

همینجوری که درسامو مرور میکنم دوس دارم تک تکشونو “Mark all as spam” کنم !