پر از تنهاییم ای کاش بودی

که داره زندگیم از دست میره

یه آهنگی گذاشتم که میدونم

اگه گوشش کنی گریت میگیره

بیا همبازی خوب کودکی
دوباره بچه می شیم یواشکی
اگه حرفی واسه خندیدن نبود
تا ته دنیا می خندیم الکی …

[یغما گلرویی]

نه اولش پیداست
و نه آخرش

با این همه
باید تا آخرش بروم

بگذار بنشینم و
نفس تازه کنم

نترس
تصمیم من عوض نمی شود

به سنگی بدل نمی شوم
که کنار راه افتاده باشد

نترس
این بار هم که
تاول پاهایم خشک شود

دوباره عاشقت می شوم
دوباره راه می افتم
دوباره گم می شوم

هر طور شده
این راه را تا آخر می روم …

(نجیب زاده)

تویی آن آسمانِ صاف و روشن ،
من این کنجِ قفس ، مرغی اسیرم …

[فروغ فرخزاد]