به سلامتی اون دختری كه يه زانتياواسش بوق ميزنه سرشوميندازه پايين و ميگه پيچ لاستيک پرايد عشقمم نيستی

امیدوارم بعضی از کارفرمایان بفهمند کسی که دنبال کار میگرده میخواد با شرافت زندگی کنه، نمیخواد تن فروشی کنه..

در همین حوالی کسانی هستند که تا دیروز میگفتند: ” بدون تو حتی نفس هم نمیتوانم بکشم” اما امروز در آغوش دیگری…نفس نفس میزنند.....

همه‌ ما هزاران آرزو داریم! لاغرتر شویم، بزرگتر شویم، پول بیشتری داشته باشیم، اتو...مبیل بهتری سوار شویم، یک روز تعطیل، یک گوشی موبایل جدید، ملاقات با زن یا مرد رویاهایمان و... ولی یک بیمار مبتلا به سرطان تنها یک آرزو دارد و آن اینست که از شر سرطان خلاص شود! به احترام مقام کسانی که از دنیا رفته‌اند و به افتخار عزیزانی که با سرطان میجنگند، این پست را شر و لایک کنید تا روی دیوارتون قرار بگیره..... دیدن فرستاده در فیس‌بوک‏ . ویرایش تنظیمات رایانامه‏ . برای افزودن نظرتان این رایانامه پاسخ دهید..

به سلامتی اون پدری که هنگام تراشیدن موی کودک مبتلا به سرطانش گریه فرزندش رو دید، ماشین رو داد دست بچه ش و گفت:حالا تو موهای منو بتراش...

شقایق گـــل همیشه عاشق سلامتی اون همسر جانبازموجی‌ای که بهش گفتن: چرا هر بار وایمیسی و از شوهرت کتک میخوری؟ گفت: اگر خودمو نندازم جلو، شروع می‌کنه خودش رو می‌زنه، آنقدر می‌زنه تا داغون شه، آخه موجیه دست خودش نیست….!

عاشق اینم که وقتی یه نفر توی فیلم میمیره، زل بزنم به سینه و شکمش ببینم تکون میخوره یا نه

بعضیا رو باید یهو از زندگیت حذف کنی...اگه به مرور باشه زجرت میدن...مثل کندن چسب زخم ( ̲̅:̲̅:̲̅:̲̅[̲̅ ̲̅]̲̅:̲̅:̲̅:̲̅) از رو پوست که یهو می کنیش و خلاص میشی...!!

بهش ميگم داري مسواك ميزني؟ ميگه اره . ميگم با چي؟ ميگه با خمير دندون..... گفتم خاك تو سرت اينهمه بهت فرصت پ نه پ دادم استفاده نكردي

برو ای ترک که ترک تو ستمگر کردم حیف از آن عمر که در پای تو من سر کردم عهد و پیمان تو با ما و وفا با دگران ساده دل من که قسمهای تو باور کردم به خدا کافر اگر بود به رحم آمده بود زان همه ناله که من پیش تو کافر کردم تو شدی همسر اغیار و من ازیار و دیار گشتم آواره و ترک سر وهمسر کردم زیر سر بالش دیباست تو را کی دانی که من از خار وخس بادیه بستر کردم در ودیوار به حال دل من زار گریست هر کجا ناله ناکامی خود سر کر دم در غمت داغ پدر دیدم وچون در یتیم اشکریزان هوس دامن مادر کردم اشک از آویزه گوش تو حکایت می کرد پند از این گوش پذیرفتم از آن در کردم پس از این گوش فلک نشنود افغان کسی که من این گوش زفریاد وفغان کر کردم ای بسا شب به امیدی که زنی حلقه به در دیده را حلقه صفت دوخته به در کردم شهریارا! به جفا کرد چو خاکم پامال آنکه من خاک رهش را به سر افسر کردم.