در تصوراتم
گاهی
خودم را در راه یافتن جایی
که خاطرات در ان جایی ندارد
تجسم میکردم
جایی که نه شکستها ونه دوریها ونه.....
هیچکدام را در ان جایی نیست
مثلا پارادایز
ولی دیروز فرصتی کردم وبه یک خانه سالمندان سری زدم
پرادایزی بود انجا
همه الزایمر داشتند
عجب بهشتی بود
مست مست
ولی
منو نگرنداشتن
گفتند برای اینجا موندن شرایطت جور نیس

شیشه های شکسته تعویض می شوند
پل های شکسته ، تعمیر
آدم های شکسته ، فراموش . . .

نمیدونم چرا تو خیابون وقتی کنار یکی که ازم قد کوتاه تره رد میشم احساس عظمت و غرور میکنم بعد چند قدم جلوتر که یه درازه بی خاصیت میاد رد میشه غرورم شکسته میشه!

ﺍﺑﻲ : ﮐﻲ ﺍﺷﮑﺎﺗﻮ ﭘﺎﮎ ﻣﻴﮑﻨﻪ ؟
ﺗﺘﻠﻮ : ﮐﻲ ﺍﺯﭘﺸﺖ ﻟﺒﺎﺳﺘﻮ ﻣﻴﺒﻨﺪﻩ ؟
.
.
.
.
.
.
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻧﺴﻞ ﻫﺎ ﺩﺭﺍﻳﻦ 2 ﺟﻤﻠﻪ ﺧﻼﺻﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ !!!!
یعنی این قد سنگین بود این جمله کمرم شکست

یادت را با چنگ و دندان...
نگه داشته ام...
آرامتر بکش...
آخرین دندانم...
درحال شکستن است...

شکایت از کسی نکن اگه ی روز دلت شکست
اینم تقاص اون دلی که ی عمری رو به پات نشست

پروردگارا به من بیاموز در این فرصت حیاتم...

آهی نکشم برای کسانی که دلم را شکستند...!

لعنت به همه ی قانون های دنیا که در آن شکستن دل پیگرد قانونی ندارد . . .