استعداد عجیبی در شکستن داری.... قلب...غرور...پیمان...
استعداد عجیبی در نشستن دارم.... به پای تو...به امید تو...در انتظار تو

آنگه که ضربه های تیشه زندگی را به ریشه آرزوهایت حس می کنی به خاطر بیاور که، زیبایی شهاب ها از شکستن قلب ستارگان است.

باران را دوست نداشت ، همیشه وقتی باران می بارید که او پر از گریه بود ، گریه را دوست نداشت ، همیشه هنگامی گریه می آمد که دلش شکسته بود ، دلش را هم دوست نداشت ، همیشه زمانی دلش می شکست که او را می دید ، اما او را دوست داشت و همیشه از و دلش و گریه می گذشت ، اما باران نه تمام مشکل همین جا بود او باران را دوست نداشت .

وقتی که رفتو منو از یاد برد
هرچی که داشتم همرو باد برد
تو کُنج عزلت خودم نشستم
هرچی که آینه بود زدم شکستم
زخم زبونارو به جون خریدم
از همه حتی از خودم بُریدم
چه عشق ناروایی
چه درد بی دوایی
چه زخم ناتمومی
چه سرنوشت شومی
با توام ای که آبرومو بردی
کُشتی منو اما خودت نمُردی
مثه یه کابوس اومدیو رفتی
آتیش به زندگیم زدیو رفتی
رفتی و من موندم و خاکسترم
بلای تو کاش نمیومد سرم