پر است خلوتم از ياد عاشقانه ی او ** گرفته باز دل کوچکم بهانه ی او
نسيم رهگذر اين بار هم نياورده ** به دست قاصدکي نامه يا نشانه ی او
مسافران همه رفتند و باز جا ماندم ** کدام جاده مرا مي برد به خانه ی او؟
در اشتياق زيارت به خواب مي بينم ** کبوترانه نشستم بر آستانه ی او
منو دوبال شکسته، من و دودست نياز ** چگونه پر بکشم سمت آشيانه ی او؟
غروب ابري پاييز مي چکد در من ** پرم ز هق هق باران کجاست شانه ی او؟

مرا هيچ چيز عذاب نمي دهد، جز اينكه هميشه دانسته خطا كردم ندانسته آلوده شدم، نشناخته وابسته شدم، و نخواسته رانده شدم.......

دوست داشتن کسی که لایق دوست داشتن نیست اسراف محبت است
مهندس سعید مرادی

پیدا کنید مرا..

مجهول یک معادله عاشقانه ام

پیدا کنید مرا..

ساحل نشین آبی چشمان یک نفر

پیدا کنید مرا..

شاید مرا ، میان هر چه سکوت است دیده اید

در انزوای تیره غمها، سروده اید

پیدا کنید مرا..

شاید مرا،میان کو چه های مه آلود خستگی

در ناله های پر از درد یک غریب

در رد پای مر گ بیابید

شیشه ی نازک احساس مرا دست نزن.. چندشم می شود از لکه ی انگشت دروغ

هرگاه صدای جدیدی سلام می کند
تپش قلب می گیرم!
من دیگر کشش خدا حافظی ندارم
مرا ببخش
که جواب سلامت را نمی دهم!!...

ترجیح می دهم حقیقتی مرا آزار دهد ، تا اینکه دروغی آرامم کند. . .

کاش می دانستی........، من سکوتم حرف است، حرف هایم حرف است،

خنده هایم، خنده هایم حرف است.

کاش می دانستی،

می توانم همه را پیش تو تفسیر کنم.

کاش می دانستی، کاش می فهمیدی،

کاش و صد کاش نمی ترسیدی که مبادا دل من پیش دلت گیر کند،

یا نگاهم تلی از عشق به دستان تو زنجیر کند.

من کمی زودتر از خیلی دیر،

مثل نور از شب چشم تو سفر خواهم کرد.

تو نترس، سایه ها بوی مرا سوی مشام تو نخواهند آورد.

کاش می دانستی،

چه غریبانه به دنبال دلم خواهی گشت،

در زمانی که برای غربتت سینه دلسوزی نیست.

تازه خواهی فهمید، مثل من عاشق مغرور شب افروزی نیست.

گنجشک می خندید به اینکه چرا من هر روز بی هیچ پولی برایش دانه میپاشم، من می گریستم به اینکه حتی گنجشک هم محبت مرا از سادگی ام میپندارد.

آنقــدر مرا سرد کرد

از خودش .. از عشق ..کــه حالا بــه جای دلبستن یخ بسته ام

آهای !!! روی احساسم پا نگذاریــد ..لیز می‌‌خوریــد...........