پاتوق دانشجویان ایران - جستجو در پست ها

تو یه پیجی دیدم یه دختره استاتوس گذاشته بود:

مرد موجودیست تنوع طلب !
که حتــی با داشتن زنی زیـــبا به میــــمون هم چـــشـــمــــک میزند !!

یه پسره هم زیرش کامنت گذاشته بود :
فعلا ایــــنو (; داشته باش ؛ تا بعـــد ...!

دیدگاه •

•

• 1392/08/8 - 20:21

+7

♥ نگار ♥

در بوووووووسه

شبی كه یارم آمد دلم به آسمان پرواز كرد

راز این شب ها را مهتاب برایم روشن كرد

قلب عاشقش سفره ای از نور بود

سوار بر نگاه دور یك دوست بود

هر لحظه در نگاه او آهی تازه می كشید

هر لحظه در دوری او قلبش دوچندان می تپید

تا به حالا خود را اسیر عشق ندیده بود

گویی كه شیرین او در نگاهش یك پدیده بود

اینجا در دنیایی دیگر مرام نامه ای در دل داشت!

حكایت از دردی كه همیشه بر سرش می پنداشت

دلش آرام می گرفت وقتی در خانه اش قدم می زد

در هر گزاره شاد می شد وقتی در كویش پرسه می زد

دیدگاه •

•

• 1392/08/8 - 20:20

+8

♥ نگار ♥

در بوووووووسه

دیدگاه •

•

• 1392/08/8 - 20:18

+6

♥ نگار ♥

در یکی بود ... یکی نبود

کسی که سخنانش نه راست است و نه دروغ "فیلسوف" است.

کسی که راست و دروغ برای او یکی است، "چاپلوس" است.

کسی که پول می گیرد تا دروغ بگوید، "دلال" است.

کسی که دروغ می گوید تا پول بگیرد، "گدا" است.

کسی که پول می گیرد تا راست و دروغ را تشخیص دهد، "قاضی" است.

کسی که پول می گیرد تا راست و دروغ را بهتر نمایان سازد، "وکیل" است.

کسی که با دروغ غریبه است و جز راست چیزی نمی گوید، "بچه" است.

کسی که به خودش هم دروغ می گوید، "متکبر" است.

کسی که حتی دروغ خودش را باور می کند، "ابله" است.

کسی که سخنان دروغش شیرینست، "شاعر" است.

کسی که علیرغم میل باطنی خود دروغ می گوید، "همسر" است.

کسی که اصلا دروغ نمی گوید، "مرده" است.

کسی که دروغ می گوید و قسم هم می خورد، "بازاری" است.

کسی که دروغ می گوید و خودش هم نمی فهمد، "پرحرف" است.

کسی که دروغ گفتنش را مصلحت آمیز عنوان می کند، "خوش خیال" است.

کسی که مردم سخنان دروغ او را در برخی مواقع راست می پندارند، "سیاستمدار" است.

کسی که مردم سخنان راست او را دروغ می پندارند و به او می خندند، "دیوانه" است.