ڕێگا مەدە بە هەمـــــوو کــــــەسێک ژیانت بۆ ڕەنـــگ بکـــــا
چونــــکە زۆر مـــــرۆڤ هەن قەڵەمــــەکانیان تەنها ڕەنگى ڕەش دەبەخشێت بە تابلۆى ژیانمان

مگذار هر کسی که از راه رسید زندگیت را رنگ کند چون بیشترشون تنها رنگ قلمی که دارند رنگ سیاه است .

تو شرایط فعلی با تنها ارزی که میشه از ایران خارج شد،عرض معذرته

دنیای عجیبی شده است !!!
برای دروغ هایمان خدا را قسم میخوریم و به حرف راست که میرسیم می شود جان تــو …

گول دنیا را مخور......!! ماهیان شهر ما از کوسه ها وحشی ترند /بره های این حوالی گرگ ها را میدرند /سایه از سایه هراسان در میان کوچه ها /زنده ها هم آبروی مردگان را میبرند.....

اگه دوس پسر قدیمیتون بعد مدت ها یهو بهتون مسیج داد "سلام،چطوری؟"
سریع بلاکش کنین!
خونشون خالیه و شما توی آزمون الهی قرار دارین.

ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ "ﯾﺎ ﺍﺑﻮﺍﻟﻔﻀﻞ " ﺩﺭ ﺷﻬﺮﻫﺎﯼ ﺍﯾﺮﺍﻥ:
ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ: ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻭﺭﻭﺩ ﻣﻬﻤﺎﻥ
ﺍﺭﺩﺑﯿﻞ: ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺑﻠﻨﺪﮐﺮﺩﻥ ﺍﺟﺴﺎﻡ ﺳﻨﮕﯿﻦ
ﺷﯿﺮﺍﺯ: ﻣﻮﻗﻊ ﺳﺮﮐﺎﺭ ﺭﻓﺘﻦ
ﻟﺮﺳﺘﺎﻥ: ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺗﺮﻣﺰ ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﻗﺰﻭﯾﻦ: ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺑﺴﺘﻦ ﺑﻨﺪ ﮐﻔﺶ
ﺗﻬﺮﺍﻥ: ﻣﻮﻗﻊ ﺩﯾﺪﻥ ﺩﺧﺘﺮ ﺧﻮﺷﮑﻞ
ﮐﺮﻣﺎﻥ: ﻫﻨﮕﺎﻡ ﮔﺮﻭﻥ ﺷﺪﻥ ﺗﺮﯾﺎﮎ
ﺭﺷﺖ: ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺑﺎﺯﮐﺮﺩﻥ ﺩﺭ ﮐﻤﺪ

زندگی شعر پدرم بود که خواند،
چای مادرم که مرا گرم نمود،
نان خواهرم که به ماهی ها داد،
زندگی شاید آن لبخندی ست که دریغش کردی...

غضنفر میره هتل
صبح روز اول میره تو رستوران هتل صبحانه بخوره
می بینه تابلو نوشته از ساعت ٧ الی ١١ صبحانه
از ساعت ١١ الی ٥ ناهار
از ساعت ٥ الی ١١ شب شام سرو می شود
پیش خودش میگه پس من كی وقت كنم برم شهر رو ببینم ))

دیدی آن را که تو خواندی به جهان یارترین / قلب را ساختی ز عشقش سرشارترین

آن که میگفت منم بهر تو غمخوار ترین / چه دل ازار ترین شد ، چه دل آزار ترین . . .

داری میگذری از من داری رد میشی آسون حرفی برات ندارم

بغضمو کردی پنهون اشکامو در میاری ولی انگار نه انگار

دستامو بگیر تو دستهات برای آخرین بار ...

یه لحظه چشمهات رو ببند شاید باز یادت بیاد

همون که گفتی بهش یه روز جای تو هیچکس نمیاد

این شعر عاشقونه نیست یه التماسه خوب من

نشکن منو پسم نزن بگو چقدر گریه کنم تا دیگه از پیشم نری ...