صبر کن ای سهراب . . .!!!  قایقت جا دارد . . .!؟؟

آری تو راست می گویی آسمان مال من است

پنجره ، فکر ، هوا ، عشق ، زمین ، مال من است

اما سهراب تو قضاوت کن . . . بر دل سنگ زمین جای من است!!!

من نمی دانم که چرا این مردم ، دانه های دلشان پیدا نیست.

صبر کن ای سهراب . . .!!!  قایقت جا دارد . . . !؟؟

من هم از همهمه ی اهل زمین بیزارم  

هــیچ میدانی

زیــباترین عــاشــقانــه

وقــتی است که

اسمــم را با “مــیــم” به انتها می رسانی...

از آدم هایی که در پس نگاه سردشان

دلم میگیرد از خورشیدی که گرم نمی کند......

و نوری که تاریکی می دهد

چون شیرینی افسانه ها فریبت می دهند

از سردی

و نگاهی که

به توست و هیچ وقت تو را نمی بیند