چشم چشم دو ابرو نگاه من به هر سو پس چرا نیستی پیشم ؟ نگاه خیس تو کو؟ گوش گوش 2 تا گوش، یه دست باز یه آغوش بیا بگیر قلبمو یادم تورو فراموش، چوب چوب یه گردن، جایی نرو تو بی من دق می کنم میمیرم، اگه دور بشی از من دست دست 2 تا پا ، یاد تو مونده اینجا یادت میاد که گفتی، بی تو نمیرم هیچ جا من ؟ من ؟ یه عاشق ، همون مجنون سابق.....

جلوی آيينه ايستادم به خودم نگاهی كردم اشک از چشمانم سرازير شد به خودم گفتم تو تنها نيستی من با توام تا آخرش

می دوني چرا وقتي ميخواي بري تو رويا چشمهات رو ميبندي؟؟؟؟ وقتي ميخواي گريه کني چشمهات رو ميبندي؟؟؟ وقتي ميخواي کسي رو ببوسي چشمهات رو ميبندي؟؟؟؟ چون قشنگ ترين چيز هاي اين دنيا قابل ديدن نيست پـَـــ نــ

آهنگ گوش کن ببین چقدر قشنگه.من این آهنگ دوست دارم. تو چشم من توایی که آسمونی/تو خواب من توایی که مهربونی/توایی که واژه واژه دلنشین/هنوز عزیز هنوز عزیزترین/هنوز به یاد تو به یاد خونه/گل میکنن شعر های عاشقونه/هنوز به یاد تو بهار بهار/هنوز صدات عطر صدامو داره/فقط نذار شاعر شب بمیره /نذار صدام عطر عذا بگیر/اگهمیسوزه شب شاعرانه/فقط نذار بمیره این ترانه.همش عباس قادری گوش نمیدم از این چیزا هم گوش میدم.بلاخره باید بگم من متمدن هستم دیگه.ظاهرم که نشون نمیده.حداقل اینجوری تریپ روشن فکر میزنم.

درشبي که مي وزيد چشمهاي لال تو نيستان سينه ام پرشد از خيال تو اسمان غريب بود دل شکسته مثل من ناله هاي ابر ها بغض هاي کال تو نذر چشمهاي تو شعر عاشقانه ام تا شفا دهد مرا رنگ سبز چشمان تو جرعه اي ز خنده ات سهم لحظه هاي من چشم هاي پر عطش تشنه ي زلال تو مهربان نگاه تو مشق هر شب من است صبح يک سبد غزل نوش جان حلال تو ماهتاب من!بريز درد خود به جان من دردها براي من هرشب هرچه هست مال تو

بعد از مرگم خوابم را نخواهی دید....خوابی که شاید دیدنش برای من آرزویم بود و امید چشم بر هم گذاشتنم

هنگام دیدن چشمانت.... بعد از مرگم گرمای دستانم را حس نخواهی کرد دستانی که روز وشب رو به آسمان برای لبخندت دعا می کردند بعد از مرگم صدایم را نخواهی شنید.... صدایی که گرچه از غم پر بود اما شنیده می شد

خدایا بگو هرگز سفر کردی ، سفر با چشم تر کردی – خدایا اگه تو درد عاشقی رو میکشیدی ، تو هم زجر جدایی به تلخی می کشیدی اگه چون من به مرگ آرزوها می رسیدی – پشیمان می شدی از اینکه عشق رو آف[!].

چشمانت چشمانت هستی ام را به دار می کشند روحم را تا کجا می برند چشمانت زندان تاریکیست سیه چشمانت از محبس چشمانت رهایم کن

بزرگی وصیت کرد که برای سلامتی عقلتان هویج بخورید؛ همه خندیدند و کسی ندانست... که عقل همه در چشمشان است!.....