دلنوشت


وقتي يه زن باهات بحث ميکنه،

قهر ميکنه،

دلش ميگيره،

از دستت گريه ميکنه،

... ميگه...ميگه...ميگه و اشکش سرازير ميشه و ،

مجبورت ميکنه حرفشو گوش بدي،

خوشحال باش!

براش مهمي که اينجوريه!

اگه همش صدات ميکنه،

اگه دوسش داري،

ذوق کن..

چون خيلي دوستت داره ....

سکوت يه زن خيلي معني داره .....

يعني:

خسته شده ...

ديگه کم آورده ..

ديگه تموم شده ..

يعني نا اميـــــــــــــــــــــد شده .....

اگه مردي..

اگه عاشقشي...

قدر مهربونياش رو بدون..

بزار از ابراز عشقش به تو انرژي بگيره ....

بزار واست بخنده و تو بهش بگو که عاشقِ خنده هاشي .....

بهش بگو چقدر دوسش داري .....

زن به همين راحتي آروم ميگيره .....

تو فقط يه کم مـــــــــــــــــــــــــرد باش ...............محکممممممممممممممم

ﺯﯾﺒﺎ ﺗﺮﯾﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺻﺒﺢ برای یه نفر ﺍﻭﻥ موقعی هست ﮐﻪ

ﭼﺸﻢ ﺑﺎﺯ ﮐﻨه

ﺑﯿﻦ ﺗﺎﺭﯾﮑﯽ ﻭ ﺭﻭﺷﻨﺎﯾﯽ

ﺣﻀﻮﺭ ﯾﺎﺭش ﺭﻭ ﺣﺲ ﮐﻨه

ﺁﻫﺴﺘﻪ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﻭ ﻟﻤﺲ ﮐﻨه

... ﻧﻔﺲ ﺑﮑﺸه

ﻭ ﺑﺎ ﺧﻮﺩش ﺑﮕه ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﯼ ﺗﻨﺘﻢ !


مــن فقــط

ديــوانـه ي آن لحــظه ام…

که قــــلبت…

زيــــر ســـرم

دسـت و پـــا بزند....

حافظم گفت برو با دل خود خلوت کن

گفت می نوش و غم عالمی از سر رد کن



گفت آتش بزن و کام دل از دنیا گیر

آتش عشق بسوزان و دمی را سر کن



راهی قصر امل شو برهان مرغک دل

لحظه ای با می ناب قدح حق سر کن



چشم بر بند بر این عالم فانی و دروغ

پیشکش درّ یمانی به درمیکده کن



جامه خلق ز تن بر کش و از بهر طلب

بر تن ساقی شب های پر از وحشت کن



عشق حق چون بزد اتش به وجودت هستی

گنه از خرقه بشوی و گذر از دنیی کن

ﻭﻗﺘﯽ ﺷﻤـﺎ ﺭﻭ ﻭﺳـﻂ ﺁﺭﺍﯾﺶ ﮐﺮﺩﻥ ﻣﯽ
ﺑﻮﺳﻪ ....
ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺎﻫﺎﺗـﻮﻥ ﮐﺸﺘـﯽ ﻣﯽ ﮔﯿـﺮﻩ ﻭ ﻣﺜﻞ
پـَﺮ ﺍﺯ ﺭﻭ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﻠﻨـﺪﺗﻮﻥ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ !
ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺎ ﺑﺎﻟﺶ ﻣﯿﺰﻧﻨﺘﺖ ...
ﻭﻗﺘﯽ ﺗﻮ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﻫﺎﺗﻮﻥ ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﻣﯽ
ﺑﺮﺩﺗـﻮﻥ ﺑﯿـﺮﻭﻥ ﻭ ﺷﻤﺎ ﺭﻭ ﺗﻮ ﺷﻬـﺮ ﻣﯽ
ﮔﺮﺩﻭﻧﻪ ...
ﺑﺒـﻮﺳﯿـﺪﺵ ...♥

تنهایی بد نیس
هرجور دلم میخواهد لباس میپوشم
موهایم را اگر فرصت کنم کوتاه میکنم
هر وقت توانستم میخوابم
ساعت ورود وخروجی در کار نیس
و
و
و
فقط یک ایراد دارد
لامصب شب که از خواب بیدار میشوم
طبق عادت میخواهم پتو را رویش بکشم که سرما نخورد
می بینم جایش خالیست............

پشت چراغ قرمز ، پسرکی با چشمانی معصوم و دستانی کوچک گفت : چسب زخم نمی خواهید ؟ پنج تا صدتومان ، آهی کشیدم و با خود گفتم : تمام چسب زخم هایت را هم که بخرم ، نه زخم های من خوب میشود نه زخم های تو .

با غروب‌های غمگینی که دارم  

با آسمانِ نیمه ابری چشمانم  

با ایمانِ معصومانه‌ام به حفظِ هر چه خاطره  با شوقی که بدونِ تو ، 

از روزگارم پر می‌‌کشد  

بگو  فرزندِ کدامین فصل باشم  

که پاییز را به یادت نیاورم  و 

رنجِ مبهمِ برگ ریزان را ؟؟؟ ...