چـــ ه بے ِ رحمانـــ ه همــ ه را از" قلبـــم "بیروטּ ڪردم

بــــرای اینڪه فقــط تو بمانے ِ در "قلبـــم"

حـــال...

حـــال ڪه قصـــد رفتטּ داری !!!

در این ســـالن تهے ِ از قلبـــم ...

"ڪفــش هایت" را به دســـتانت بگیـــر

صداے ِ تق تق های ڪفشت

مـــرا به گریه وا میـــدارد

تق تق هایے ِ ڪه...

"زنــــده بودטּ " را به یــــادم مــی آورد ...

-کاش فقط بودی... وقتی بغض میکنم...میگفتی... ببینم چشاتو.منونگاه کن... اگه گریه کنی قهر میکنم میرما... افسوس.......

گریه کن به حال قلبم
گریه کن که رو به مرگم

تو که پروانه نبودی
من هنوز همون یه شمعم

شادی را ازم گرفتی
که حالا سلطان دردم

اونقدر دور شدی از من
 که پیشت بر نمی گردم

اگر عاشقی دانلود کن و گریه کن

(سلطان غم )

وقتی بچه بودم؛ سرم میخورد به دیوار...!
برآی اینکه گریه نکنم مآمآنم دیوارَرو میکُشت

سر منم سریع خوب میشد

یه همچین بچه ی اسکلی بودم! :

اخه از پاییز نه هوای 2نفرش، نه كوچه های پربرگش نه گریه های تنهاییش نه بارون های عاشقانه . . . . هیچ كدوم به ما نرسید. لا مصب فقط حساسیت فصلیش افتاد به ما كصافط!!!!!