خستگـــي را تـــو به خاطـــر مسپـــار کـــه افــــق نزديــــک است ... و خدايــــي بيـــــــدار ... کـــه تـــو را مــــي بيـنــد ... و به عشــــق تــــو همه حادثه هـــا مــــي چينــد ... کـــه تـــو يــــادش افتـــــي ! و بدانـــــي کــــه همه بـــخـشـش از اوســــت و همينــــــش کافيـــــست ...