روزی می شود که برگ برنده ات دل می شود

اما تو دیگر حاکم نیستی . . .

مدت ها ميان تصوراتتان قدم زده ام...
سينه ام حجيم واژگاني نيم خورد است...كه در هر قدم زانوانم را بي تاب مي كنند...

و اين جا كسي است كه سال ها بالُن درونش قصد پرواز دارد...

از احاطه ي اين كيسه حس هاي سنگين كه بر آيد...در اسرع ترين غروب ناپديد خواهد شد...

تنت كه پـيشِ من باشد و دلـت در آغوشِ ديگـري هزار خطبه ام كـه بخوانند باز هـم هرزگيست

“بلد نيستم مثل خيليا وقتي ناراحتم از دست كسي همه بديهايي كه در حقم كرده از روز ازل و بزنم تو روش بلد نيستم منت محبتهام و بذارم سر كسي كه با بي مهري آزارم ميده بلد نيستم پشت كسي حرف بزنم و بعد به خاطر منافعم جلوش دولا راست بشم بلد نيستم واسه دردام دنبال همدرد بگردم بلد نيستم از كسي گله كنم فقط بلدم فاصله بگيرم از همه وتنها و تنها تر شم ...”