حـس لـطـیــفـی دارد این لـفــافـه های عـشـقبـازانه !

بـوسه را مـعـنـا کــن،

بـر آغـوشــم بـگـســـتر،

خـیــز گیــر،

بِــدَر سایه ی سیـاه فاصـله را،

این چــمـوشِ رام نـا شـدنی . . .

بـی قرار بوسه نیسـت !

تــو را میخـواهـد

و تـمــام تـو را . . .

سه چیز را با احتیاط بردار:

قدم،قلم، قسم!

سه چیز را پاک نگه دار:

جسم،لباس،خیال

از سه چیزکار بگیر:

عقل،همت، صبر!

از سه چیز خود را دورنگهدار:

افسوس، فریاد، نفرین!

سه چیز را آلوده نکن:

قلب، زبان، چشم!

اما سه چیز را هیچ گاه فراموش نکن:

خدا، مرگ و دوست.

حوالی رویاهایم که قدم می زنم !
میبینم خیابان را با بوی باران دوست دارم .
خودم را با بوی تو ...!

ممنون: از شما تشكر مي‏كند. فقط بگوييد خواهش مي‏كنم. هيچ حرف اضافه‏اي نزنيد. خيلي ممنون مي‏تواند نشان دهنده يك خطر بالقوٌه باشد.

اصلاً هرچي: اين تركيب براي گفتن دهنت بوووووووووووقه يا رو ببرن استفاده مي‏شود.

نگران‏ش نباش عزيزم، خودم انجام مي‏دم: يك جمله بسيار خطرناك ديگر. به معني آن‏كه اين كار به دفعات متعدد به شما محول شده و حالا تصميم گرفته خودش دست به كار شود. اين حالت معمولاً منجر به حالتي خواهد شد كه شما بپرسيد چي شده؟.

سكوتي نچندان طولاني: به من حق بدين كه ترجمش نكنم!

خبٌ: اين كلمه‏اي است كه زنان براي پايان دادن به مكالمه‏ هايي استفاده مي‏كنند كه در آن حق با آن‏هاست و شما بايد خفه‏ بشويد.‏

پنج دقيقه: اگر مشغول لباس‏پوشيدن است يعني حداقل نيم ساعت. هرچند پنج دقيقه دقيقاً معادل پنج دقيقه است اگر به شما پنج دقيقه بيش‏تر زمان جهت تماشاي فوتبال داده شده باشد.‏

هيچٌي: اين آرامش قبل از توفان است. معني و مفهوم آن اين است كه بايد به شدت گوش‏ به‏ زنگ باشيد. بحث‏هايي كه با هيچي شروع مي‏شوند، غالباً با خبٌ تمام مي‏شوند.‏

بفرماييد: اين كلمه اصلاً ربطي به اجازه دادن انجام كاري ندارد. “اگه جرئت داري” در آن مستتر است.

آه بلند: اين در حقيقت يك كلمه محسوب مي‏شود كه معمولاً درست فهميده نمي‏شود. آه بلند يعني او فكر مي‏كند شما يك احمق به ‏دردنخور هستيد و او نمي‏داند چرا دارد وقت‏ش را با ماندن و بحث با شما سر هيچٌي تلف مي‏كند.

اشكال نداره: اين يكي از خطرناك‏ترين جملات‏ي است كه زن شما ممكن است به شما بگويد. اشكال نداره يعني اون به زمان طولاني‏تري احتياج دارد كه تصميم بگيرد شما چگونه بايد تاوان اين اشتباه‏تان را پس بدهيد.‏

مـى خـواهـى بـروى ؟

بــهـانه مـى خـواهى ؟

بـگـذار مـن بـهـانـه را دستــت دهـم ..

برو و هـركـس پرسيد

بـگو لـجـوج بــود !

هميــشه سرسخــتانه عاشـــق بــود

بـگو فريـاد مى كـرد

هـمه جا فريـاد مى كـرد فــقط مـرا مى خواهــد !

بـگو دروغ مى گفـت !

مى گـفت هـرگز ناراحـتم نكـردى ...

بـگو او نـخواسـت !

نخواست كـسى جز من در دلش خانه كـند

بـرو با خــيال راحت

اينــهمه بـهانه برايــت آوردم ..

صدایت میزنم ...


پرستوها لال میشوند .


نگاهت میکنم ...


شب رنگش را به چشمان تو میبخشد .


دست هایت را


میگیرم ...


خورشید جلوی پاهای من زانو میزند .


در آغوشت آمدم ...


دیگر ادامه ی شعر یادم رفت....

قول داده اَم...

گاهـــﮯ

هَر اَز گاهـــﮯ

فانـــوس یادَت را

میاטּ ایـטּ کوچه ها بـﮯ چراغ و بـﮯ چلچلـﮧ، روشَـטּ کنَم

خیالـت راحـَــت! مَـטּ هَماטּ منـــَــم؛

هَنوز هَم دَر این شَبهاے بـﮯ خواب و بـﮯ خاطـــِره

میاטּ این کوچـﮧهاے تاریک پَرسـﮧ میزَنـَم

اَما بـﮧ هیچ سِتاره‌ے دیگـَرے سَلام نَخواهــَـم کَرد...

خیالت راحت..

پسرم بیا پای تخته به چند تا سوال جواب بده
+ : بفرمایید بپرسید خانم معلم
- : جانداران به چند گروه تقسیم میشن ؟
+ : چهار گروه خانم معلم
- : به نظرم اشتباه جواب دادی ولی حالا بشمار ببینم
+ : گیاهان ، حیوانات ، انسانها و بچه ها
- : بچه ها مگه انسان نیستن ؟
+ : حق با شماست خانم معلم پس میشن سه گروه
- : خیلی خوب دوباره بشمار
+ : گیاهان ، حیوانات و بچه ها
- : پس انسانها چی شدن ؟
+ : اونایی که قلباشون پر از عشق و محبت بود تو گروه بچه ها موندن بقیه هم رفتن به گروه حیوانات خانم معلم ...

خدایا کفر نمیگویم،
پریشانم،
چه میخواهی تو از جانم؟!
مرا بی آنکه خود خواهم اسیر زندگی کردی.

خداوندا!
اگر روزی ز عرش خود به زیر آیی
لباس فقر پوشی
غرورت را برای تکه نانی
به زیر پای نامردان بیاندازی
و شب آهسته و خسته
تهی دست و زبان بسته
به سوی خانه باز آیی
زمین و آسمان را کفر میگویی
نمیگویی؟