گفتی چشمها را باید شست ! شستم ولی..... گفتی جور دیگر باید دید! دیدم ولی..... گفتی زیر باران باید رفت رفتم ولی... او نه چشم های خیس و شسته ام را ،نه نگاه دیگرم را هیچکدام را ندید فقط در زیر باران با طعنه ای خندید و گفت : دیوانه ی باران زده

از چشم یا آسمان
فرقی نمی‌کند
باران وقتی بر زمین افتاد
دیگر باران نیست

چقدر دوست داشتم يک نفر از من ميپرسيد
چرا نگاههايت آنقدر غمگين است؟
چرا لبخندهايت آنقدر تلخ و بي رنگ است؟
اما افسوس که هيچ کس نبود...
هميشه من بودم?من و تنهايي پر از خاطره...
آري با تو هستم!با تويي که از کنارم گذشتي
و حتي يکبار هم نپرسيدي چرا چشمهايم هميشه باراني ست...

دلم♥ می خواهد تنهایی ام را روی آسمان ابری به تصویر بکشم ودرزیر بارش باران
تمام دلتنگی هایم رابشویم.دلم♥ می خواهد در غروبی زیبا در کنار ساحل آرزوها
به هوای توبال وپر بزنم ودستهای خسته وگرمم راآشیانی برای پرندگان عاشق
کنم.♥♥دلم می خواهد

در زندگي باران نباش كه فكر كنند خودت را با منت به شيشه ميكوبي ؛ ابر باش تا منتظرت باشند كه بيايي

دوستی
در ضمیرت اگر این گُل ندمیدست هنوز،
عطر جان پرور عشق
گر به صحرای نهادت نوزیده است هنوز
دانه ها را باید از نو کاشت.
آب و خورشید و نسیمش را از مایۀ جان
خرج می باید کرد.
رنج می باید برد،
دوست می باید داشت!
با نگاهی که در آن شوق برآرد فریاد
با سلامی که در آن نور ببارد لبخند
دست یکدیگر را
بفشاریم به مهر
جام دلهامان را
مالامال از یاری، غمخواری
بسپاریم به هم
بسراییم به آواز بلند:
شادی روی تو!
ای دیده به دیدار تو شاد
باغ جانت همه وقت از اثر صحبت دوست
تازه، عطرافشان، گلباران باد.

(فریدون [!])

باران همیشه می بارد ، اما مردم ستاره را بیشتر دوست دارند ، نامردیست آن همه اشک را به یک چشمک فروختن !

در زندگی نه گل باش که اسیر خاک شوی و نه باران که به خاک بیفتی خاک باش که گل از تو بروید و باران به خاطر تو ببارد.

يك ساعت كه آفتاب بتابد،

خاطره آن همه شب هاي بارانى از ياد مي رود

اين است حكايت آدم ها

می نویسم: " عشق"

می خوانم: "درد "

مثل برگی که در آغوش باران امروزعصر

(دوباره) تــــــر شد از تنهایی