ﺧﺮﻡ ﺗﻦ ﺁﻥ ﮐﺲ ﮐﻪ ﺩﻝ ﺭﻳﺶ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻭ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪٔ ﻳﺎﺭ ﺳﺘﻢﺍﻧﺪﻳﺶ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﮔﻮﻳﻨﺪ ﺭﻗﻴﺒﺎﻥ ﮐﻪ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺳﺮ ﺗﻮ ﻳﺎﺭ
ﺳﻠﻄﺎﻥ ﭼﻪ ﻋﺠﺐ ﮔﺮ ﺳﺮ ﺩﺭﻭﻳﺶ ﻧﺪﺍﺭﺩ؟
ﺍﻭ ﺭﺍ ﭼﻪ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻭ ﺍﺯ ﺣﺎﻝ ﺩﻝ ﻣﻦ
ﮐﻮ ﺩﻳﺪﻩٔ ﭘﺮ ﺧﻮﻥ ﻭ ﺩﻝ ﺭﻳﺶ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺍﻳﻦ ﻃﺮﻓﻪ ﮐﻪ ﺍﻭ ﻣﻦ ﺷﺪ ﻭ ﻣﻦ ﺍﻭ ﻭﺯ ﻣﻦ
ﻳﺎﺭ ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ ﭼﻨﺎﻥ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺳﺮ ﺧﻮﻳﺶ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻫﺎﻥ، ﺍﯼ ﺩﻝ ﺧﻮﻧﺨﻮﺍﺭ، ﺳﺮ ﻣﺤﻨﺖ ﺧﻮﺩ ﮔﻴﺮ
ﮐﺎﻥ ﻳﺎﺭ ﺳﺮ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﺎ ﺑﻴﺶ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﭼﻮ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺟﻔﺎ ﺑﺮ ﮐﺸﺪ، ﺍﺯ ﺧﺸﻢ
ﻋﺎﺷﻖ ﭼﻪ ﮐﻨﺪ ﮔﺮ ﺳﺮ ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺶ ﻧﺪﺍﺭﺩ؟
ﺑﻴﭽﺎﺭﻩ ﺩﻝ ﺭﻳﺶ ﻋﺮﺍﻗﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﺯ ﻧﻮﺵ ﻟﺒﺎﻥ، ﺑﻬﺮﻩ ﺑﺠﺰ ﻧﻴﺶ ﻧﺪﺍﺭﺩ

اینقدر من را از رفتنت نترسان همه ی ما رفتنی هستیم قرار نیست همیشه بمانیم ماندن کنار هر کسی لیاقت میخواد نه بهانه حالا بلند میگم لیاقت ماندن نداشتی بهتر که رفتی !!!

بابای مردم صبحا با یه لیوان آب پرتقال میان بالا تختشون، با عزیزم، عزیزم بچشون رو صدا میکنن.....

حالا درسته من یکم خوابم سنگینه، اما این دلیل میشه صبحا که میخواد صدام کنه، یخ بندازه تو لباسم؟؟

زندگیه ما داریم؟

کم سرمایه‌ای نیست داشتن آدم‌هایی که حالت را بپرسند
از آن بهتر داشتنِ آدم‌هایی است که
بتوانی در جواب احوال‌پرسی‌هایشان بگویی :
“خوب نیستم . . . “

یکی از تفریحات بچگیمون این بود که وقتی زنگ مدرسه رو میزدن هرچی صدا بلد بودیم و تو ذهنمون بود درمیاوردیم یَک حالی میداد ! حس میکردیم تو جنگلیم همراه با دوستای میمونمون