میروم خسته و افسرده و زار
سوی منزلگه ویرانه خویش
به خدا میبرم از شهر شما
دل شوریده و دیوانه خویش
میبرم تا که در آن نقطه دور
شستشویش دهم از رنگ گناه
شستشویش دهم از لکه عشق
زین همه خواهش و بیجا و تباه
میبرم تا ز تو دورش سازم
ز تو ای جاوه امید محال
میبرم زنده به گورش سازم
تا از این پس نکند یاد وصال
ناله میلرزد و میرقصد اشک
آه ؟ بگذار که بگریزم من
از تو ای چشمه جوشان گناه
شاید آن به که بپرهیزم من
به خدا غنچه ی شادی بودم
دست عشق آمد و از شاخم چید
شعله آه شدم صد افسوس
که لبم باز بر آن لب نرسید
عاقبت بند سفر پایم بست
میروم خنده به لب خونین دل
میروم از دل من دست بردار
ای امید عبث بی حاصل

آقايون عزيز!
اون دختري كه
وقتي سيگار ميذاري تو دهنت ازت بر ميداره
وقتي بغض مردونه ميكني اخم ميكنه
وقتي بخاطرش دعوا ميكني كلي قربون صدقه ات ميره
وقتي غرورت ميشكنه با لبخند از اول ميسازش
وقتي ميترسه آروم بهت ميفهمونه
وقتي ماشينت رو ميفروشي ميگه:بريم بياده روي
را بايد قاب كني بذاري رو 4 ضلع قلبت

مامانم اومد یه دفه تق زد پسه کلم ...

میگم چرا میزنی؟؟؟ (" title="(" />((((((((((((

برگشته میگه لواشك هارو رو از ترس تویه جونور قایم کردم از صبح دارم میگردم خودم پیداشون نمیکنم..

منو میگی))

میدونستید تو ادبیات زرافّه ها واژه "این" وجود نداره ؟ ؟ ؟

چون از اون ارتفاع چیزی رو از نزدیک نمیبینن و در واقع "این" میشه "اون"

برید حالشو ببرید ..

به ما میگفتند نبایدپپسی بخورید، گناه دارد!
وقتی به تهران آمدم اولین کاری که کردم
ازیک دستفروشی یک پپسی گرفتم.
درش تالاپ صداکرد و بازشد
بعدکه خوردم دیدم خیلی شیرین است
آن روز نتیجه گرفتم که گناه شیرین است!!
"حسین پناهی"

رو به پایانم ... هراسی از مرگ نیست، مرگ که سهل است اما ؛ نبودنهایت این روزها عجیب مرا می ترساند... قالی کرمانم ؛پا خورده ام از باور این و آن غم در تار و پودم جولان می دهد؛ خلاصم کن... به دارم بکش؛ از نو بباف مرا اما اینبار شکل گلیمی صحرایی... چرا که بی شک سر به بیایان خواهم گذاشت از لمس دستانت.

استاد نگاه ریاضی به زندگی:

اگه بابای دختر پولدار باشه یه دونه دو میزاریم

اگه خوشگل باشه به صفر میذاریم جلوش

اگه چشاش رنگی باشه یه صفر دیگه اگه

وقتی میخنده لپش چال بیفته یه صفر دیگه

ولی اگه باباش پولدار نباشه چیزس جر صفر باقی نمیمونه