مدتها بود که میخواستم رازی را که در سینه دارم به تو بگویم ، ولی نتوانستم . داشتم هنگامی که از کنارم میگذشتی این راز را در چشمان عاشقم بخوانی ، ولی تو با بی اعتنایی میگذشتی ، تا اینکه امروز قلم برداشتم تا از بی مهریت بنویسم . وقتی قلم را از روی کاغذ برداشتم دیدم نوشته ام دوستت دارم .

تا دوست درکنار نباشد ، به کام دل از هیچ نعمتی نتوانی که برخوری .

در طوفانهای زندگی ، باخدا بودن بهتر از ناخدا بودن است .

عشق یعنی گم شدن پیدا شدن ، عشق یعنی غرق در رویا شدن ، عشق یعنی حسرت دیدار تو ، عشق یعنی من شوم بیمار تو .