دلم گرفته، هوای بهار کرده دلم
هوای گریه ی بی اختیار کرده دلم


رها کن از لبِ بام آن دو بافه گیسو را
هوای یک شبِ دنباله دار کرده دلم


بیا، بیا که برای سرودنِ بیتی
هزار واژه ی خونین، قطار کرده دلم


به هر تپش که نفس تازه می کند، باری
مرا به زیستن امّیدوار کرده دلم


کنون که آخر ِ پیری نمانده دندانی
غزالِ خوش خط و خالی شکار کرده دلم


بخند ای لبِ خونین، لبِ ترک خورده
دلم شکسته، هوای انار کرده دلم.

اگر سهم من از این همه ستاره فقط سوسوی غریبی است، غمی نیست. همین انتظار رسیدن شب برایم کافیست!

هرگز فراموش نخواهم کرد

که برای داشتن تو

دلی را به دریا زدم که از آب واهمه داشت

گریه میکنم

کسی جواب گریه مرا نمیدهد

زخم خورده ام ولی میان جمع

یک نفر برای زخمهای دل دوا نمیدهد

چرخ میخورم به لابه لای قلبهای کاغذی

یک نفر در این میانه

عصری است غریب و آسمان دلگیر است ،
افسوس برای دل سپردن دیر است ،
هر بار
بهانه ای گرفتیم و گذشت ،
عیب از من و توست ،
عشق بی تقصیر است .

باران برای کسی تکراری نمیشود ، هر وقت بیاید دوست داشتنی است ، و تو بارانی ...

یه روز یه [!] یک کیلو شکر می خره برای اینکه مورچه نخوره روش می نویسه نمک

یه روز به یه ترک مگن بچه دار شدی [!] به یارو میگه به زنم نگید میخواهم سورپرایزش کنم

خط زدن من ؛ پایان من نیست .... آغاز بی لیاقتی توست ! همیشه بهترین ها برای من بوده و هست .... اگه مال من نشدی ؛ قطعا" بهترین نبودی ... !!

با کسی زندگی کن که مجبور نباشی یه عمر برای راضی نگه داشتنش فیلم بازی کنی . .