اینجا همه #قرص نفهمی خورده اند هیچ کس #دردهایت را نمیفهمد هیچ کس نمیداند یک دنیا #عاشقانه ناب را چطور باید فراموش کرد و حتی خیلی ها نمیدانند چطور با #نفهمی زندگیت را #داغون میکنند..........................

میخـــوام "عــوض" بشــم

چـــرا بـایـــد "مــن" دلـتـنگ بـشــم؟

تـــو بایـــد "دلتـنــگ" بـشـــی

میـخـــوام "مــث قبــل"

میخــوام اون سیــب قـرمــــز بـالـــای درخــت بـاشـــم

در دورتــریـن نقـطــه

دقــت کـن

"رسیــدن" بـه مــن

آســـون نیســـت

اگــر "همـتـــش" را نـــداری

بــه "درخـــت" آسیــب نـرســون

بــه همـون "سیــب" هــای "کــرم خــورده" روی زمیــن قنـاعــت کــن

بــرای اولیـن بـار دارای "مخـاطـب خــاص"

پرچـــــم یه پســــر ...

با مخ زدن و [!] کردن و تیغ زدن یه دختر بالــا نمی ره

پرچــــم یه پســـــر

زمانی بالــاســــــت که ...

وقتی قلب یه دختر رو به دست آورد
و
به خواسته هاش رسید ...

عـــــــاشقونه پای طرف بمونه و وفـــــــا دار باشه ...

به افتخار همه پسرای با معرفت

همه فریب میخورند
اما فقط این انسانهای احمق هستند
که دوبار یک فریب را میخورند!

من همیشه خوشحالم، می دانید چرا؟
برای اینکه از هیچکس برای چیزی انتظاری ندارم،
انتظارات همیشه صدمه زننده هستند .. زندگی کوتاه است .. پس به زندگی ات عشق بورز
خوشحال باش .. و لبخند بزن .. فقط برای خودت زندگی کن و ..
قبل از اینکه صحبت کنی » گوش کن
قبل از اینکه بنویسی » فکر کن
قبل از اینکه خرج کنی » درآمد داشته باش
قبل از اینکه دعا کنی » ببخش
قبل از اینکه صدمه بزنی » احساس کن
قبل از تنفر » عشق بورز
زندگی این است ... احساسش کن، زندگی کن و لذت ببر ...

عشق لحظه ای...

سالها...

پنهانت کرده بودم

در سبزینه آن گیاهی که در

کالی احساسم روئیده بود

احساسم را کشتم

در هیاهوی نوبری بلوغ

و دچارت شدم در ناهوشیاری تنم

خواستنم ریشه در ابدیت داشت

سالها...

من ندانستم تو

عشق از " گلشن امروز " میخواهی

و بودن از " خوشه الان " میچینی...

مدتی است دیگر از تهِ دل نمیخندم

فقط لب هایم

نقشی به نام لبخند را بازی میکنند

تا کسی نفهمد بی تو چه میگذرد . . .

یکی ازسخت ترین کارا اینه که
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
به مامان وبابا معنی جمله حسش نیست رو بفهمونی.
آخ آدم آتیش میگیره

باران و چتر و شال و شنل بود و ما دو تا . . .

جوی و دو جفت چکمه و گِل بود و ما دو تا . . .

وقتی نگاه ِ من به تو افتاد ، سرنوشت . . .

تصدیق ِ گفته های هِگِل بود و ما دو تا . . .

روز ِ قرار ِ اول و میز و سکوت و چای ،

سنگینی ِ هوای هتل بود و ما دو تا . . .

تا آفتاب زد ، همه جا تار شد برای ما

دنیا چقدر سرد و کِسِل بود و ما دو تا . . .

از خواب می پریم که این ماجرا فقط

یک آرزوی مانده به دل بود و ما دو تا . . .

« مرحومه نجمه زارع »

حقیقت رفتن...

امکان هجرت تو

تراوش می کند،از خطوط مبهم نگاهت

من پیشتر،دیده بودم

جرقه محال ماندنت را

در سایش دستانمان به رفتنت ایمان دارم،

چون ماهی آزاد به جریان آب

نبودنت،

مرا در سطح بزرگ اشکهایم پر از عطش میکند

چقدر سنگین شده اند شانه هایم!

آخر بعد از تو ترازوی تنهایی ام شده اند...