آنقدر خوب هستم که ببخشمت اما آنقدر احمق نیستم که دوباره به تو اعتماد کنم!!

باور کن که نیازی نیست به یاد کسی که نیست …… اولش ترسناک ، بعد دردناک ، و بعد آزاد و رها و شاد ……….. فراموش می کنم!

فقط داف.اون هم داف ایکس اف.نگاه نکن چادر سرش نیست.

جمله ای از سیاست مداران جهان: لنین:تاثیر یک رای از یک گلوگه بیشتر است چگورا:گنجشکی که از مترسک بترسد از گشنگی میمیرد امام [!]:دانشگاه باید دانشگاه باشد دانشگاهی که دانشگاه نباشد دانشگاه نیست

برای شکستن من یه اخم کافیه ، نیازی به فریادت نیست ، واسه اشک ریختنم سکوت تو کافیه ، نیازی به قهر نیست ، برای مردنم حرف رفتنت کافیه ، نیازی به انجامش نیست

عجب دنیایی با حالی شده یاد گرفتیم فقط به هم خیانت کنیم.من که خونه نشین شدم.مهم نیست میگذره.امیدوارم حداقل این جامعه اصلاح بشه.برای واژه ها حرمت قائل بشیم وقتی به هم میگیم دوست دارم تا ته خط بریم.

تو برو پیچک من ، فکر تنهایی این قلب مرا هیچ مکن ، رو پیشانی من چیزی نیست ، غیر یک قصه پر از بی کسی و تنهایی

دلم به بهانه همیشگی گریست...بگذار بگرید وبداند هر آنچه خواست همیشه نیست...!!

چو بغضی کهنه در غربت اسیرم چو آهی کز صدای خفته سیرم من اینجا مانده ام تنها خدایا همین روزاس که در غربت بمیرم ببین اینجا پرنده رو زمینه یه عمره خواب ِ پرواز و می بینه در اینجا پشت ِ هر آهوی معصوم ببین گرگی نشسته در کمینه!! در اینجا باید از خوبان جدا بود مث ِ شبنم غریوی بی صدا بود !! در اینجا زندگی تلخه خدایا چقد سخته غریبی آشنا بود !! در اینجا قلب صاف و صادقی نیست میان گریه هاشان هق هقی نیست ! در این دنیای تلخ بی مروت دریغا ای دریغا ، عاشقی نیست

نمي رنجم اگر باور نداري عشق نابم را که عاشق از عیار افتاده در این عصر عیاری صدایی از صدای عشق خوش تر نیست حافظ گفت اگر چه بر صدایش زخم ها زد تیغ تاتاری اینجا برای از تو نوشتن هوا کم است دنیا برای از تو نوشتن مرا کم است اکسیر من نه اینکه مرا شعر تازه نیست من از تو می نویسم و این کیمیا کم است سرشارم از خیال و لی این کفاف نیست در شعر من حقیقت یک ماجرا کم است تا این غزل شبیه غزل های من شود چیزی شبیه عطر حضور شما کم است گاهی تو را کنار خود احساس میکنم اما چقدر دلخوشی خواب ها کم است خون هر آن غزل که نگفتم به پای توست آیا هنوز آمدنت را بهار کم است.