نقش یک درخــــت خشک را در زنـــدگی بازی میکنم

نمیدانم که باید چشم انتظار بهــــــار باشم

یا هیزم شکن پیر

واژه هایم رنگ باران دارد وقتی از تو مینوسم
قلبم خیس دلتنگی است وچشمانم طوفانی

چشم هاتو وقتی نمیبینم
تنها میشینم و غمگینم
دوست دارم عطر نفس هاتو
آروم میگیره دلم با تو
هر شب به عشق تو بیدارم
قدر یه دنیا دوست دارم
هیچ موقع نذار که تنها شم
تو که باشی کنار من دیگه هیچ چیزی کم نیست
نگو کمتر نگاهت کنم آخه دست خودم نیست
عشقت بستس به دل و جونم
باور کن بی تو نمیتونم
حتی با فکر تو هم شادم
هیچ موقع نمیری از یادم...

حکایت آغوشی که سرد شد؛
لبخندی که خشک شد؛
و اشکی که فرو ریخت…
حکایت دردهایی که به هیچکس نباید در موردشون چیزی گفت.
حکایت چشمانی که همیشه خیس هستن و باید پنهونشون کنم.
حکایت تمام حرفهای ناگفته ای که باید فرو بدم
حکایت اینهمه غمی که داره روی هم تلنبار میشه و انگار حکمتیه که هیچوقت تموم نشه.
حکایت خشمی که نمیتونم فریادشون کنم.
حکایت بغضی که نمی[!]…
حکایت من که باید تنها با این همه مشکل ریز و درشت دست و پنجه نرم کنم.
و مهم تر از همه حکایت تویی که دیگر نمیشناسمت

دختـــــ♥ـــــر که باشی...


هزار بار هم که بگوید:

دوستـــــــــــــــــــــت دارد...!!

بازهم خواهی پرسی:


دوستــــــــــــــــم داری....؟


و ته دلـــــــــت همیشه خواهد لرزید.......!!


دختر که باشی هرچقدرهم که زیبــ♥ــا باشی


نگران زیبـــاترهایی میشوی که شاید عاشــقش شوند.....!!


هروقت که صدایت میکند:خوشــــ♥ـــــگلم!!!


خدا را شکر میکنی که درچشمان او زیبایی ...!!


دســـــــت خودت نیست...

دختـــــ♥ـــــر که باشی.....

همه ی دیوانــــ♥ــــگی های عالم را بــــــ♥ـــلدی......!