می خندم ..

ساده می گیرم ..

ساده می گذرم ..

بلند می خندم ، با هر سازی می رقصم ..

نه این که دلخوش باشم ..!!

نه این که شاد باشم ؛ و از هفت دولت آزاد ..!!!

فقط ؛

مدت طولانی شکستم ؛ زمین خوردم ..

سختی دیدم ؛ گریه کردم و حالا ............

برای زنده ماندن ، خودم را به کوچه ی علی چپ زده ام ..

روحم بزرگ نیست ..!!

دردم عمیق است ...!!

می خندم که جای زخم ها را نبینی..............!!

هی فلانی ؛

دیگر هوای برگرداندنت را ندارم ..

هر جا که دلت میخواهد برووووووووو ...

فقط ؛

آرزو می کنم وقتی دوباره هوای من به سرت زد ؛

آنقدر آسمان دلت بگیرد که با هزار شب گریه ی چشمانت ؛

باز هم آرام نگیری .....

و اما من ؛

برنمی گردم که هیچ ؛

عطر تنم را هم از کوچه های پشت سرم جمع می کنم ،

که نتوانی لم دهی روی مبل های راحتی و

با خاطراتم قدم بزنی ................ .