مسافران خسته چشم به سکو دوخته بودند
آرزوها یک به یک به حرکت درآمدند
تا آخر منتظر ماندم آرزوی کوچک من در آرمان گم شده بود !

رفتم خونه مادر بزرگم یه کاسه مغز پسته گذاشت جلوی من چند تایی خوردم دیدم
پسته ها نم کشیده گفتم ننه پس چرا اینا اینجوریه گفت:اینا توی سوهانا بود که داییت سوغاتی آورده بود سوهانهاشو مکیدم اینم پسته هاشه من که دندون ندارم خب!
.
.
.
و این گونه بود که من دیگر هیچ پسته ای نخوردم

یکی از فانتزیام اینه که وقتی بهم خوراکی تعارف کردن بگم:

«مرسی … الان میل ندارم»

لامصب این جمله خیلی با کلاسه ولی نمی دونم

چه حکمتیه که من همیشه و همه جا میل دارم!

موبایل عزیز:
من تو را پرت میکنم
لهت میکنم
به تو فحش میدهم
با مشت روی صفحه ات می کوبم.. تو را گم می کنم!
اما یک لحظه بدون تو دوام نمی آورم!
به افتخار همه موبایلا از همه ببشتر ضربه میبینند ولی همیشه با ادمند!

سلامتی پسرا

فک میکنی پسرا خسته نشدن؟
همیشه به یه تیکه آهن فروخته شدن
وقتی پولی تو جیبشون نبوده محل سگم بهشون نذاشتن
از بیکاری از بی پولی
تفریحشون یدونه سیگاره و هفته ای یه بار اگه بشه مشروب تازه اونم با ترس و لرز
رو هرکی دس گذاشتن یا بچه مایه دارا ازشون گرفتنش یا یکی اومد از گذشته ننگین طرف واسشون تعریف کرد
بخدا اونام کم آوردن اما غرور مردونشون اجازه نمیده بیاین جار بزننن!

سلامتی همه پسرا که همه چی رو توو خودشون حبس میکنن...