ما زاده شدیم تا دوست بداریم کسی را که زخمی بر قلبمان ایجاد نمود....we are born to love those who most wound us.

هیچ کس تا به حال ارزیابی نکرده.حتی شعرا.گنجتیش قلب چقدر است؟

در را بست ، آهسته گفت : " خدانگهدارت " و رفت... آدم ها چه راحت مسئولیت خودشان را گردن خدا می اندازند...

كاش می فهمیدی قهر میكنم تا دستم را محكم تر بگیری و بلند تر بگویی بمان... نه اینكه شانه بالا بیندازی و آرام بگویی هر طور راحتی...

من خدایی دارم که در این نزدیکیست! مهربان... خوب... قشنگ... چهره اش نورانیست.... گاه گاهی سخنی میگوید با دل کوچک من... ساده تر از سخن ساده من، او مرا می فهمد... او مرا می خواند... نام او ذکر من است در غم و شادی چون به غم مینگرم آن زمان رقص کنان میخندم! که خدا یار من است... که خدا در همه جا یاد من است... او خداییست که مرا میخواهد....

دلم برای تنهایی میسوزد چرا هیچکس او را دوست ندارد مگر او چه گناهی کرده که تنها شده جرم تنهایی چیست که هیچکس او را نمیخواهد دیشب تنهایی از اتاقم گذشت دنبالش دویدم ولی او رفته بود.تنهای تنها نیمه شب او را مرده کنار حوض خانه پیدا کردم از گریه چشمانش قرمز بود برایش گریستم آخر او از تنهایی مرده بود تنهایی مردو من تنها تر شدم....

عزیزم من که گفتم Love you baby/‏ به تو گفتمYou are me only lady/تو این بارون با این ابرای قرمز/میگم بامن بیا You tell me maybe

با حضور عشق همه چیز اهمیت می یابد.حقیقتی همانند پایداری عشق وجود ندارد.(جی کی چسترتون(روزنامه نگار انگلیسی))

اینجا زمین است ، ساعت به وقت انسانیت خواب است ، دل عجب موجود سخت جانی است ! هزار بار تنگ میشود ، میشکند ، میسوزد ، میمیرد ! و باز هم میتپد .