نه هوا ابریست نه بارانی می بارد... پس بهانه دلم برای این همه سنگینی چیست....!!!؟

امروز که دل غمگين بود غم دوري تو را مي پيمود شايد امروز که باران باريد به هواي دل من مي باريد ...

هیچ میدونستین اگر زیر باران قدم بزنید خیس میشوید؟ خالی از احساس رو شک دارم

تو هستی،و دستها و پاها و گیسوانت تو هستی، و نفسها و قدمها و لبخندهات تو هستی با نگاهت،‌ لبهات، انگشتهات و عطر تنت تو هستی و این موسیقی* تو هستی و باران

آسمان اینجا همیشه بارانیست سر راهت چتر می گذارم شاید وقت آمدنت من دیگر نباشم مبادا خیس شوی . . .

عشق يعني خاطرات بي غبار دفتري از شعر و از عطر بهار. عشق يعني يك تمنا، يك نياز، زمزمه از عاشقي با سوز و ساز. عشق يعني چشم خيس مست او، زير باران دست تو در دست او

می شود برگشت ، تا دبستان راه کوتاهیست می شود از ردّ باران رفت می شود با سادگی آمیخت می شود کوچکتر از اینجا و اکنون شد می شود کیفی فراهم کرد دفتری را می شود پر کرد از آئینه و خورشید در کتابی می شود روییدن خود را تماشا کرد من بهار دیگری را دوست می دارم جای من خالیست جای من در میز سوم کنار پنجره خالیست جای من در درس نقّاشی ، جای من در جمع کوکب ها ، جای من در چشم های دختر خورشید ، جای من در لحظه های ناب ، جای من در نمره های بیست جای من در زندگی خالیست ... می شود برگشت ، اشتیاق چشم هایم را تماشا کن می شود در سردی سر شاخه های باغ جشن رویش را بیفروزیم دوستی را می شود پرسید چشم ها را می شود آموخت مهربانی کودکی تنهاست ، مهربانی را بیاموزیم ...

پروردگارا ، آرامش را همچون دانه های برف ، آرام و بیصدا ، به سرزمین قلب کسانیکه برایم عزیزند ، بباران .

باران می بارد، بدون چتر زیر باران قدم می زنم... در زیر باران اشک می ریزم، تا تو نبینی، اشک هایی را که در پس غرورم سالها نریخته ام.

من چقدر دلتنگم و چقدر تشنه ی لبخند کسی که باران را میشناسد و دریا را میفهمد، و میداند سنگ، سنگ است و نباید پرتاب کرد