پســـري كه دستشو بدون ترس همه جا دور كمرت حلقه ميكنه، پســري كه موقع رد شدن از چراغ قرمز دستتو محكم تر ميگيره، پســـري كه smsهاش كوتاه اما پر احساسه، اين پســـــــر، . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . انقدر با اين و اون بود كه ديگه حرفه اي شده ... بايد قيدشــــــو بزنی ...

 

خون دل
مرغی به باغ رفت و یک میوه کند وخورد نگه ز دست چرخ به پایش رسید سنگ خونین به لانه آمد وسر زیر پر کشید غلتید چون کبوتر با بازکرده چنگ بگریست مرغ خرد که برخیزو سرخ کن مانند بال خویش مرا نیز بال و چنگ نالید و گفت خون دل است نه رنگ وزیب صیاد روزگار به من عرصه کرد تنگ آخر تو هم ز لانه پی دانه بر پری از خون پر تو نیز بدینسان کنند رنگ در سبز گر روی کندت دست جور پر بر بام گر شوی کندت سنگ فتنه لنگ آهسته میوه بکن از شاخی و برو در باغ و مرغزار مکن هیچگه درنگ میدان سعی و کارشما راست بعد از این ما رفتگان به نوبت خود تاختیم خنگ پروین اعتصامی

یه چیزی تو گلوم گیر کرده بهش میگن بغض...!
نمیدونم توفش کنم!
یا تبدیل به اشکش کنم!
یا بذارم همونجا بمونه تا خفه شم...!

اگر همین حالا
هیجده سال داشتم.
بیشتر دلم می‌خواست
واژه‌ی «نه» را عوض‌کنم.

اگر همین حالا
بیست و دو سالم بود
بیشتر دلم می‌خواست
فقط با «آری» جواب بدهم
ولی در این‌همه سال‌
این‌همه سال‌های دشوار
کلمات کوچک به هیچ‌ دردی نمی‌خورند
«آری» و «نه» هم.

آن‌ها قدرت کافی ندارند
تا با تو از دلم بازگویند
دیگر وقتی ساکت‌ام
چیزی از من نپرس.