همه ی فعل هایم ماضی اند،ماضی بعید،ماضی خیلی خیلی بعید.دلم برای یک حال ساده تنگ شده است

در غم هجر روی تو رفته ز کف قرار دل
گر ننمایی ام تو رخ وای بحال زار دل

خودت باش، آن خودی که وحشی‌ست ؛

که دلش به حال کسی نمی‌سوزد!

که لذت را ، نه جرعه‌ جرعه

که با ولع؛ سر می‌کشد!!

نقاب چاره‌ی کار نیست..

سنگ دلی های زمانه چرخ ارابه ی دلم را شکست

حال که تو سواره ای

با این ارابه ی بی چرخ چگونه همراهت شوم

.

تو نیستی
حالا چه فرقی می کند
فاصله
یک راه ِ شیری باشد یا یک لبخند!

فقر اینه که ۲ تا النگو توی دستت باشه و ۲ تا دندون خراب توی دهنت؛

فقر اینه که روژ لبت زودتر از نخ دندونت تموم بشه؛

فقر اینه که شامی که امشب جلوی مهمونت میذاری از شام دیشب و فردا شب خانواده ات بهتر باشه؛

فقر اینه که بچه ات تا حالا یک هتل ۵ ستاره رو تجربه نکرده باشه و تو هر سال محرم حسینیه راه بندازی؛

فقر اینه که ماجرای عروس فخری خانوم و زن صیغه ای پسر وسطیش رو از حفظ باشی اما ماجرای مبارزات بابک خرمدین رو ندونی؛