رو دسته صندلی دانشگاه نوشته بود وقتی زلزله اومد پشت صندلیو نگا کن !
پشتشو نگا کردیم نوشته بود الان نه خره وقتی زلزه اومد !

دلـت کـه گرفــت

بـاهـاش کـل کـل نـکن !

دسـتش رو بگـــیر و پـا بـه پـاش راه بـیـا ...

بـگـذار خـالی شـود

دل است دیگر
نــــــــــــــــــــــمیفهمــــــد

ﺧـــــــﺪﺍﯾﺎ !

ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ !

ﺣﺮﻓﻬﺎﯾــﻢ !

ﺑﻮﯼ ﻧﺎﺷﮑﺮﯼ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ !

اما تو به حساب درد و دل بگذار


و نگذار این رشته پاره شود ….

تا با غم عشق تو مرا كار افتاد

بیچاره دلم در غم بسیار افتاد

بسیار فتاده بود اندر غم عشق

اما نه چنین زار كه این بار افتاد

سودای تو را بهانه ای بس باشد

مدهوش تو را ترانه ای بس باشد

در كشتن ما چه میزنی تیغ جفا

ما را سر تازیانه ای بس باشد

هر روز دلم در غم تو زارتر است

وز من،دل بیرحم تو بیزارتر است

بگذاشتی ام،غم تو نگذاشت مرا

حقا كه غمت از تو وفادار تر است.

غریب است دوست داشتن

وعجیب تر از آن است

دوست داشته شدن

وقتی می‌دانیم

کسی با جان و دل دوستمان دارد

ونفس‌ها و صدا و نگاهمان

در روح و جانش ریشه دوانده

به بازیش می‌گیریم

هر چه او عاشق‌تر ، ما سرخوش‌تر

هر چه او دل نازک‌تر ، ما بی رحم‌تر

تقصیر از ما نیست

تمامیِ قصه هایِ عاشقانه

این گونه به گوشمان خوانده شده‌اند

دختر است دیگر...
گاهی دلش می خواد
بهانه های الکی بگیرد
به هوای آغوش تو
شانه های تو...
که بعد تــو
آرام
خیلی آرام
در گوشش زمزمه کنی:

ببین من عاشقتــــم..

گفتی : بمان ، می خواستم اما نمی شد
گفتی : بخوان ، بغض گلویم وا نمی شد
گفتم که : می ترسم من از سحر نگاهت
گفتی : نترس ای خوب من ، اما نمی شد
گفتی : نگاهم کن - ببین - آهسته دیدم
راهی نبود از مرز می شد تا نمی شد
دست دلم پیش تو رو شد آه ، ای عشق
راز نگاهم کاشکی افشا نمی شد
در ورطه ای از عشق و عقل افتاده بودم
چون عشق تو در حجم عقلم جا نمی شد
می خواستم ناگفته هایم را بگویم
یا بغض می آمد سراغم ، یا نمی شد
گفتی که : تا فردا خداحافظ ولی ، آه
آن شب نمی دانم چرا فردا نمی شد ؟