ﻫﻤﻮﻃﻨﺎﻥ ﻟﺮ ﺩﺭ ﺍﻗﺪﺍﻣﯽ ﻧﻤﺎﺩﯾﻦ
ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﺪﺭﺩﯼ ﺑﺎ ﻣﺮﺩﻡ ﻏﺰﻩ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﻪ ﮔﻠﻮﻟﻪ ﺑﺴﺘﻦ

و من به ♥ تو ♥
نگاه میکنم
و یادم میرود
از ♥ تو ♥ چه میخواستم
برای خودم !
عظمت ♥ تو ♥
مرا غرق میکند

آرزویم برایت این است:
در میان مردمی که می دوند برای زنده بودن،
آرام قدم برداری،
برای زندگی کردن...

دلم♥ می خواهد تنهایی ام را روی آسمان ابری به تصویر بکشم ودرزیر بارش باران
تمام دلتنگی هایم رابشویم.دلم♥ می خواهد در غروبی زیبا در کنار ساحل آرزوها
به هوای توبال وپر بزنم ودستهای خسته وگرمم راآشیانی برای پرندگان عاشق
کنم.♥♥دلم می خواهد

چرا انقدر نگاهت بی قراره/چرا این خونه آرامش نداره
بگو کی زندگیتو تلخ کرده/چرا دستای تو انقدر سرده
کدوم بی رحمی رویاتو سوزونده/گه از لبخند تو چیزی نمونده
نمیزارم که چشمات خیس باشه/دارم میرم تا حالت رو به راه شه
میون این همه نا مهربونی/دارم میرم که تو عاشق بمونی
شکست این دل غمگین و تنگم/دارم میرم با یک دنیا بجنگم
جدایی از تو سخته اما میرم/میرم تا خنده هاتو پس بگیرم
حالا که بغضمون طاقت نداره/چه خوب میشه اگه بارون بباره
حلالم کن اگه که گریه کردم/دعا کن کم نیارم بر نگردم
از امشب با خیالت همنشینم/دعا کن خوابتو هر شب ببینم
نمی دونی که قبل از رفتن من/چه مردایی رفتن برنگشتن
چشای خیلی ها از عشق تر شد/دلاشون به خدا نزدیک تر شد
من هم باید برم طاقت ندارم/دیگه خواب خوش و راحت ندارم
تو هم هرشب بشین ماه و نگاه کن/برای حال و روز من دعا کن
توی لشگر که لبریز از غروره/با مردی که نگاهش مثل نوره
کنار من توی دنیای دیگه/یک روز دنیا به ما تبریک میگه

در این روزهای خالی از تو، در کوچه های تنهایی انقدر قدم میزنم تا نفسم بگیره
میدانم گفتن این دردها درمانی نیست بر زخمانم ولی در این راه دشوار یاد تو التیام بخش روح و روانم شده
این دل برایت انقدر تنگ شده که تپیدن فراموشش شده

زرتشت بیا که با تو امید آید/شب نیز صدای پای خورشید آید
تاریخ اگر دوباره تکــرار شود/آدم به طـــواف تخت جمشید آید
پیشاپیــــش سال 7033 میترایی آریایی،3750 زرتشتی،2571 شاهنشاهی و1391 خورشیدی برتمام اعضای bia2uni مبارک باد

بیا با من مدارا کن که من مجنونم و مستم

اگر از عاشقی پرسی بدان دلتنگ آن هستم

بیا با من مدارا کن که دل غمگین و جان خستم

اگر از درد من پرسی بدان لب را فرو بستم

بیا از غم شکایت کن که من همدرد تو هستم

بیا شکوه از دل کن که من نازک دلی خستم

جدایی را حکایت کن که من زخمی آن هستم

اگر از زخم دل پرسی برایش مرحمی بستم

مجنونم و مستم به پای تو نشستم

آخر ز بدیهات بیچاره شکستم

برو راه وفا آموز که من بار سفر بستم

دگر اینجا نمی مانم رهایی از وفا جستم

برو عشق از خدا آموز که من دل را بر او بستم

نمی خواهم تو را دیگر بدان از دام رستم

مجنونم و مستم به پای تو نشستم

آخر ز بدیهات بیچاره شکستم

مجنون و دل را به چشمان تو بستم

هشیار شدم آخر از دام تو جستم

مجنونم و مستم ....

عاشقم و خستم....

دوستی
در ضمیرت اگر این گُل ندمیدست هنوز،
عطر جان پرور عشق
گر به صحرای نهادت نوزیده است هنوز
دانه ها را باید از نو کاشت.
آب و خورشید و نسیمش را از مایۀ جان
خرج می باید کرد.
رنج می باید برد،
دوست می باید داشت!
با نگاهی که در آن شوق برآرد فریاد
با سلامی که در آن نور ببارد لبخند
دست یکدیگر را
بفشاریم به مهر
جام دلهامان را
مالامال از یاری، غمخواری
بسپاریم به هم
بسراییم به آواز بلند:
شادی روی تو!
ای دیده به دیدار تو شاد
باغ جانت همه وقت از اثر صحبت دوست
تازه، عطرافشان، گلباران باد.

(فریدون [!])

یه مَثَل ایرانی هست که میگه

عمر دست خداست، پراید وسیله است!