و شنیدم که همه می گفتند: او در این نزدیکی ست پای هر ناله ی من پشت ویرانی تو و گمانم این بود که پر از فرصت رویای من است لحظه ها خط می خورد و سکوتی از او، تا دم قصه ی من مثل تلخی حقیقت هایی که به من می آموخت او به بام شب تنهایی من می خوابید و نمی دانستم که جوان مرگ شدن نیز لیاقت می خواست!

دیشب تو خواب دیدم با آنجلينا جولي دارم دست میدم ، خوابم فيلتر شد

دستــــــ های خیالـــــــــم به دامنت آلودستــــــــــ هر شب از خواب تو گل می چینـــــــد و بیداری مـــــــن لهجــــــــۀ عطر تو را می گیـــــــرد . . . !

جهان چيزي شبيه موهاي توست ، سياه و سرکش و پيچيده ، خيال کن چه بي بختم من ! که به نسيمي حتي جهانم آشوب مي شود

شبایی که تورو دارم توی لحظه سحر میشه ....تو هر باری که میخندی جدایی سخت تر میشه
تو نیستی تازه میفهمم جدایی ها چقدر سختن .... ولی نه گفتن آسون نیست به روزایی که خوشبختم

کو آشنای شب های من کو/دیروز من کو فردای من کو/شهزاده من رویای من کو/تو هم قبیله لیلای من کو/وقتی نوشتم عاشق ترینم گفتی نمی خوام تو رو ببینم/برات نوشتم یک بی قرارم با خنده گفتی دوست ندارم/رو بغض ابر ها نامه نوشتم /قلبم مهره نامه گذاشتم/با تو میگیره ترانه هام جون/وقتی نباشی میمیره مجنون/ چند روز باران داره می باره/روی شکستن برام میاره/میگه غزل پوش تو رو نمی خواد/لیلای خائن دیگه نمی یاد.{-31-

هیچی بدتر از این نیست که شب مسواک بزنی،بری تو آشپزخونه یهو هوس کنی چیزی بخوری،چه دوراهیه بدی!!آخه چرا منو تو این موقعیت قرار میدن؟؟؟

گاهی علاجش کلمه نیست، گاهی اصلن علاجش کلمه نیست. گاهی اصلن نباید حرف زد. باید پا شد همین نصفه شبی مثلن شال و کلاه کرد، رفت زنگ در خانه ای را زد بدون حتی پرسیدن" بیام یا نه؟" این وقتها حضور باید می شود. آغوش هم نه شاید! به قدر یک لیوان چای دو نفره کفایت می کند حضور نفس دیگری، التیام می دهد، بس می شود... همین وقتهاست هم که فاصله ها ریشخندت می کنند و کلمه واجب می شوی!

پیامکی لیلی و مجنون: پیامک زد شبی لیلی به مجنون که هر وقت آمدی از خانه بیرون بیاور مدرک تحصیلی ات را گواهی نامه ی پی اچ دی ات را پدر باید ببیند دکترایت زمانه بد شده جانم فدایت دعا کن ... دعا کن مدرکت جعلی نباشد زدانشگاه هاوایی نباشد وگرنه وای بر احوالت ای مرد که بابایم بگیرد حالت ای مرد چو مجنون این پیامک خواند وارفت به سوی دشت و صحرا کله پا رفت اس ام اس زد ز آنجا سوی لیلی که می خواهم تورا قد تریلی دلم در دام عشقت بی قرار است ولیکن مدرکم بی اعتبار است شده از [!]سفورد این دکترا [!]س مقصر است در این ماجرا [!]س چه سنگین است بار این جدایی امان از دست این مدرک گرایی

یك شب تمام غربت مرا ياد مي كني از دست اين عشق بي وفا تو فرياد ميكني بودم كنار تو و هرگز نديده اي مراحالا چرا از اين زمانه تو بيداد مي كني با غم عجين شدم و تنها به يك اميد روزي تو خواهي آمدو مرا شاد ميكني اكنون براي من يك سوال مبهم است آيا هنوز از من تنها تو ياد مي كني