بخند مهربان بخند
خنده هایت بود که مرا تا اینجا آورد
بخند که خنده هایت را کم دارد این دنیام !!
بخند که خنده هایت را می پرستید چشمام
بخند مهربان !!
بخنـــــد ...

من بی تکیه گاهم

یک عالمه هم عشق منجمد دارم!

با تو اما

نه من گریه می کنم

نه تو کمی شانه می شوی برایم

هیچ می دانی

من به آغوش بی چشمداشت تو

به چشم افسانه می نگرم؟!!

اگه باهات نبودم ..برات که بودم

اگه چشمات نبودم...نگات که بودم

اگه حرفات نبودم...صدات که بودم

اگه خودت نبودم ...فدات که بودم‏

دختــــــــــر کــه بـاشــی
هـــزار بــار هــم کــه بگـویــد :
دوستـــــــــــــــــــــت دارد !
بـازهــم خواهــی پـرســـی :
دوستــــــــــــــــم داری ؟
و تـه دلـــــــــت همیشــه خواهــد لــرزیـد !
دختــر کــه بـاشــی هــرچقــدرهــم کـه زیبــــا بـاشــی
نگــران زیبـــاترهایــی میشــوی کـه شایــد عاشــقش شوند !
هــر وقت کــه صدایت میکنــد :
خوشــــ♥ـــــگلم
خــدا را شکــر میکنــی کــه درچشمــان او زیبایــی !
دســـــــت خـودت نیسـت
دختــــــــــر کــه بـاشــی
همـــه ی دیوانــــــــگی هــای عالــم را بـــــــــلدی .

باران همیشه می بارد، اما مردم ستاره را بیشتر دوست دارند.
نامردیست آن همه اشک را به یک چشمک فروختن . . .

نسل غم انگـیز ما . .


چه نسل غم انگیزی هستیم.

دنبال یک اتاق خالی،که موزیک گوش کنیم و چایی بخوریم و حسرت...

همین...!!!

دردم مي آيد .... مي فهمي؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

با دست هايي كه ديگر دلخوش به النگوهايي نيست

كه زرق و برقش شخصيتم باشد....

من زنم

و به همان اندازه از هوا سهم ميبرم كه ريه هاي

تو سهم دارن



ميداني ؟



درد آور است من آزاد نباشم كه تو به گناه نيفتي

قوس هاي بدنم به چشم هايت بيشتر از تفكرم

مي آيند



دردم مي آيد.......



بايد لباسم را با ميزان ايمان شما تنظيم كنم

دردم مي آيد.......



ژست روشنفكريت تنها براي دختران غريبه است

به خواهر و مادرت كه ميرسي قيصر مي شوي

دردم مي آيد

در تختخواب با تمام عقيده هايم موافقي

و صبح ها از دنده ديگري از خواب پا ميشوي

طعم حرف هايت عوض مي شود

دردم مي آيد.......



نمي فهمي

تفكر فروشي بدتر از تن فروشي است

حيف كه ناوس براي تو نه تفكر

حيف كه فاحشه ي مغزي بودن بي اهميت

تر از فاحشه تني است

من محتاج درك شدن نيستم

دردم مي آيد......



خر فرض شوم

دردم مي آيد.......



آنقدر خوب سر وجدانت كلاه ميگذاري

و هر بار كه آزاديم را محدود ميكني

ميگويي من به تو اطمينان دارم اما اجتماع خراب است

نسل هاي تو هم كه اصلا مسئول خرابي هايش نبود

ميداني

می گویند : شاد بنویس …
نوشته هایت درد دارند ... !
و من یاد ِ پیرمردی می افتم ،
که با کمانچه اش ،
گوشه ی خیابان شاد میزد … ♥
اما با چشمهای ِ خیس ...

♥ به افتخار هنرمندایی که اکثر ماها نادیده میگیریمشون