پاتوق دانشجویان ایران - جستجو در پست ها

nazli

در تب عشق

گل سرخی به او دادم . گل زردی به من داد...!!

برای یك لحظه ی ناتمام قلبم از طپش افتاد ... !!!

با تعجب پرسیدم :

مگر از من متنفری ... ؟؟؟

گفت :

نه ؛ باور كن ... نه !!!

ولی چون تورا واقعا دوست دارم نمی خواهم پس از آنكه

از لبانم كام گرفتی برای پیدا كردن گل زرد ؛ زحمتی به

خود هموار كنی ..

دیدگاه •

•

• 1392/06/21 - 15:12

+3

Prof.Dr.Abdolreza Sh.Farahani

در یکی بود ... یکی نبود

شمع

تا سحر ای شمع بر بالین من – امشب از بهر خدا بیدار باش

سایه غم ناگهان بر دل نشست – رحم کن امشب مرا غمخوار باش

کام امیدم به خون آغشته شد – تیرهای غم چنان بر دل نشست

کاندرین دریای مست زندگی – کشتی امید من بر گل نشست

آه ! ای یاران به فریادم رسید – ورنه مرگ امشب به فریادم رسد

ترسم آن شیرین تر از جانم ز راه – چون به دام مرگ افتادم رسد

گریه و فریاد بس کن شمع من – بر دل ریشم نمک دیگر مپاش

قصه ی بی تابی دل پیش من – بیش از این دیگر مگو خاموش باش

جز توام ای مونس شب های تار – در جهان دیگر مرا یاری نماند

ز آن همه یاران بجز دیدار مرگ – با کسی امید دیداری نماند

همدم من " مونس من " شمع من – جز توام در این جهان غمخوار کو ؟

اندرین زندان " من امشب " شمع من – دست خواهم شستن از این زندگی

تا که فردا همچو شیران بشکنند – ملتم زنجیر های بندگی

مجموع اشعار : استاد دکتر علی شریعتی

دیدگاه •

•

• 1392/06/21 - 00:10

+5

Prof.Dr.Abdolreza Sh.Farahani

در یکی بود ... یکی نبود

دشت‌هایی چه فراخ! کوه‌هایی چه بلند در گلستانه چه بوی علفی می‌آمد!

من در این آبادی، پی چیزی می‌گشتم: پی خوابی شاید، پی نوری، ریگی، لبخندی.

پشت تبریزی‌ها غفلت پاکی بود که صدایم می‌زد

پای نی‌زاری ماندم، باد می‌آمد، گوش دادم: چه کسی با من، حرف می‌زد؟

سوسماری لغزید. راه افتادم. یونجه‌زاری سر راه.

بعد جالیز خیار، بوته‌های گل رنگ و فراموشی خاک.

لب آبی گیوه‌ها را کندم، و نشستم، پاها در آب: من چه سبزم امروز و چه اندازه تنم هوشیار است!

نکند اندوهی، سر رسد از پس کوه. چه کسی پشت درختان است؟

هیچ، می‌چرخد گاوی در کرت ظهر تابستان است. سایه‌ها می‌دانند، که چه تابستانی است.

سایه‌هایی بی لک، گوشه‌ی روشن و پاک، کودکان احساس! جای بازی این‌جاست.

زندگی خالی نیست: مهربانی هست، سیب هست، ایمان هست.

آری تا شقایق هست، زندگی باید کرد.

در دل من چیزی است، مثل یک بیشه نور، مثل خواب دم صبح و چنان بی‌تابم، که دلم می‌خواهد بدوم تا ته دشت، بروم تا سر کوه.

دورها آوایی است، که مرا می‌خواند..

دیدگاه •

•

• 1392/06/21 - 00:05

+6

Prof.Dr.Abdolreza Sh.Farahani

در یکی بود ... یکی نبود

شعری از ناصر الدین قاجار

خرم دلی که منبع انهار کوثرست – کوثر کجا زدیده پر اشک بهترست

نام حسین و کربلا هر دو دلرباست – نام علی اکبر از آن دلرباترست

رفتم به کربلا به سر قبر هر شهید – دیدم که تربت شهدا مشک و عنبرست

هر یک مزار و مرقد شان چهار گوشه داست – شش گوشه یک مزار در آن هفت کشورست

پرسیدم از کسی سببش را بگریه گفت – پایین پای حسین قبر اکبرست

بر دست راست قبر یکی پیر جلوه کرد – ز آنگوشه رواق که نزدیکی درست

پرسیدم از مخادم " آن کین ؟ مزار کیست – گفتا حبیب نور دو چشم مظاهرست

نزدیک نهر علقمه دیدم یکی شهید – گفتم چرا جدا ز شهیدان دیگرست

گفتا خموش باش که عباس نوجوان – منظور او ادب به جانب برادرست

رفتم به خیمه گاه شنیدم به گوش دل – دیدم صدای زینب مظلوم اطهرست

عازم شدم به حجله داماد کربلا – دیدم عروس قاسم داماد مضطرست

رفتم ز کربلا به سر تربت علی – دیدم که بارگاه نجف عرش اکبرست

وارد شدم به صحن و سرایش به صد امید – دیدم چهل چراغ علی سرو کوثرست

برگشتم از رواق شدم وارد حرم – دیدم که چشم نوح نبی جای حیدرست

پر نور چشم نوح نبی از علی بود – این نکته هم زکاتب از خاک کمترست

ناصر چو در نجف رسید بحزن و گریه گفت – هر صبح و شام چشم امیدش به این درست

دیدگاه •

•

• 1392/06/21 - 00:04

+6

♥ نگار ♥

در کافه تنهایی

بعد از مرگم همه اعضای بدنم را اهدا کنید به جز قلبم …
قلبم را در اعماق زمین دفن کنید تا آرام گیرد ، آخر قلب زخمی من دیگر نای تپیدن برای کسی را ندارد !
راستی یادم رفت ، خاکسترهای جگرم را هم دفن کنید

دیدگاه •

•

• 1392/06/20 - 22:21

+3

♥ نگار ♥

در کافه تنهایی

ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺍﺷﮏ ﺍﻭﻧﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮﻣﻮﻥ
ﻫﺴﺘﻦ ﺭﻭ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﺭﯾﻢ ..
ﻭ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻭﺍﺳﻪ ﮐﺴﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮﻣﻮﻥ
ﻧﯿﺴﺘﻦ ﺍﺷﮏ ﻣﯿﺮﯾﺰﯾﻢ ..
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻪ ﮐﺴﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﺻﻼ ﺑﻪ ﯾﺎﺩﻣﻮﻥ
ﻧﯿﺴﺘﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﯿﻢ ..
ﻭ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮐﺴﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﺻﻼ ﻓﮑﺮﺷﻢ
ﻧﻤﯿﮑﻨﯿﻢ ﺑﻪ ﯾﺎﺩﻣﻮﻧﻦ ..
ﺍﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺯﻧﺪﮔﯿﻪ .. ﻋﺠﯿﺒﻪ ﻭﻟﯽ ﺣﻘﯿﻘﺖ
ﺩﺍﺭﻩ ..

دیدگاه •

•

• 1392/06/20 - 19:22

+1